The Poor Little Rich Girl

CinemaSerf (منتقد)

در این داستان بسیار تأثیرگذار از دختر جوانی به نام «گوئن» (با بازی مری پیکفورد)، رگه‌هایی از دنیای لوئیس کارول دیده می‌شود؛ دختری که با پدر شیفته‌ی ثروت (چارلز ولزلی) و مادر شیفته‌ی موقعیت اجتماعی‌اش (مادلین تراورس) زندگی می‌کند؛ والدینی که تا جایی که پول اجازه می‌دهد برای دخترشان خرج می‌کنند، اما در بقیه موارد کاملاً او را به امان خدا رها کرده‌اند. علی‌رغم تمام تلاش‌های این دختر پرشور یازده ساله برای ارتباط با والدینش، «گوئن» نتیجه‌ای نمی‌گیرد و در نهایت در میان بچه‌های محله (که چندان هم «مناسب و هم‌سطح» نیستند) دنبال دوستی می‌گردد که این موضوع به یک دعوا و گل‌بازی فوق‌العاده سرگرم‌کننده ختم می‌شود. وقتی دو نفر از خدمتکاران خانه در مصرف داروهای او اشتباه می‌کنند، او به شدت بیمار می‌شود و پای عناصر فانتزی به ماجرا باز می‌شود؛ او رویاهای سورئال و فوق‌العاده‌ای از زندگی‌ای که دوست داشت داشته باشد می‌بیند، از بدرفتاری‌های معلم سرخانه‌اش انتقام می‌گیرد، به بی‌تفاوتی‌های پدر و مادرش طعنه می‌زند (یک صحنه قوی که در آن پدرش کنار دستگاه چاپ قرص‌های دلاری نشسته و تندتند اسکناس بیرون می‌دهد...) - و در تمام این مدت، والدینی که کنار تختش چشم‌انتظارند، مجبور می‌شوند اولویت‌های زندگی خود را کاملاً از نو ارزیابی کنند. پیکفورد در اواسط بیست‌سالگی‌اش نقش این دختربچه خردسال را بازی کرد و این کار را با معصومیتی باورپذیر و شیطنت‌هایی پسرانه انجام داد که طنز نمایشنامه النور گیتس را به بهترین شکل منتقل می‌کند. هرچند فیلم گاهی بیش از حد تخیلی و دور از ذهن می‌شود، اما موریس تورنور تمرکز خود را روی تم اصلی یعنی بی‌توجهی خانواده کاملاً حفظ کرده و ریتم یکدست کار باعث شده تا تماشای کل فیلم بسیار لذت‌بخش باشد.