Blood and Sand

CinemaSerf (منتقد)

ویسنته ایبانیز کتابش رو نوشت و تام کاشینگ نمایشنامه‌ش رو؛ پس فقط مسئله زمان بود تا این داستان پاش به پرده بزرگ سینما باز بشه. فرد نیبلو و رودولف والنتینو که خدایی نگاهاش تو فیلم کاملاً بی‌روح و مرده‌ست، دست به کار شدند. اونا داستانی رو بازآفرینی می‌کنن که درباره گاوبازی («خوان») از سویل هست که از فرش به عرش رسیده. خوان با عشق دوران کودکی‌اش «کارمن» (لیلا لی) ازدواج می‌کنه، اما خیلی زود شیفته «دونیا سول» (نیتا نالدی) میشه؛ زنی فوق‌العاده جذاب، ثروتمند و پرانرژی. بعد هم به خاطر رفتارهای خودش و البته مردم شهرش که یک‌مشت ریاکار و سخت‌گیرن، تمام دنیای خوان روی سرش خراب میشه. بی‌ثباتی شهرت و محبوبیت، آدم رو یاد ضرب‌المثل «پیروزی هزار تا پدر داره ولی شکست یتیمه» می‌اندازه؛ عشق و هوسش برای زن‌ها و موفقیت توی میدان گاوبازی کورش کرده و اصلاً برای مواجهه با عواقب این هوس‌بازی‌ها آماده نیست. تا اینجای کار، داستان کمی به سمت موعظه‌های خسته‌کننده میره که باعث میشه جنبه‌های سرگرم‌کننده چیزی که می‌تونست یک نگاه لذت‌بخش (هرچند ناقص) به فرهنگ قدیمی اسپانیا باشه، خراب بشه. فیلم اگرچه گاهی وقتا واقعاً از نظر بصری زیباتره، اما عمق و محتوا نداره و بازی‌ها هم فاقد کاریزما هستن. البته چند تا صحنه قشنگ بین والنتینو و نالدی وسوسه‌انگیز وجود داره که حساسیت و صمیمیت پرشور و حرارتی رو به تصویر می‌کشه و نیبلو هم به نحو احسن ازش استفاده کرده، اما این صحنه‌ها خیلی کم و محدودن و کمک چندانی به بالا بردن کیفیت کلی این فیلم طولانی اما واقعاً سرد نمی‌کنن.