The White Sister

CinemaSerf (منتقد)

لیلیان گیش توی این ملودرام تلخ و غم‌انگیز سنگ تمام گذاشته؛ داستان درباره دختر جوان «پرنس کیارومونته» هست. او دختر زن دوم پرنسه و وقتی پدرش توی حادثه اسب‌سواری می‌میره، خواهر ناتنی بزرگترش وصیت‌نامه رو می‌سوزونه و او رو از خانه بیرون می‌کنه. خوشبختانه او عشق «سروان سورینی» (با بازی رونالد کولمن) رو داره، اما قبل از اینکه بتونن ازدواج کنن، سروان به آفریقا اعزام میشه. زمان به کندی می‌گذره و دختره شدیداً غصه می‌خوره، حالا تصور کنید چقدر شوکه میشه وقتی «مونسیور ساراسینسکی» (با بازی جی. بارنی شری) بهش خبر میده نامزدش توی جنگ کشته شده! اونم برای آرامش به کلیسا پناه می‌بره و راهبه میشه و احساساتش رو سر می‌کنه... اما مشکل کجاست؟ خب، کشیش خوب داستان یکم عجله کرده بوده و وقتی نامزدش سالم و سرحال برمی‌گرده، حالا باید تصمیمات خیلی سختی بگیره. کولمن حضور خیلی کمی توی فیلم داره، همین‌طور گیل کین که نقش خواهر ناتنی بی‌رحمش رو بازی می‌کنه، اما کل فیلم متعلق به گیش — یا بهتره بگم چشم‌هاش — هست. چشم‌هاش فوق‌العاده احساسی‌ان. بیشتر زمان فیلم خبرهای بد بهش می‌رسه، برای همین چهره مغموم و غم‌زده‌ش حسابیو به چالش کشیده میشه. روی اورباگ تصویربرداری‌های زیباترین از محیط‌های مذهبی و کویری خلق کرده و هنری کینگ هم تونسته بهترین بازی رو از ستاره‌ای بکشه که توی اوج دوران حرفه‌ایشه. شاید داستان یکم قابل پیش‌بینی باشه، اما بازی‌ها فیلم رو جلو می‌بره — هرچند زمان ۲ ساعته‌ش یکم طولانیه — و تا حد زیادی جذابیتش رو حفظ می‌کنه. دوست داشتم اکشن بیشتری از کولمن می‌دیدم، اما در مجموع داستان آروم و جذابی داره که هنوزم ارزش دیدن داره.