The Taming of the Shrew
در پادوای قرن شانزدهم، هورتنسیو دلباخته بیانکا، دختر کوچک باپتیستا است. اما باپتیستا تا زمانی که دختر بزرگ و شدیداً کله‌شقش، کاترین، ازدواج نکند، اجازه ازدواج به آن‌ها نمی‌دهد؛ کاری که به خاطر اخلاق تند و سرکش کاترین، ناممکن به نظر می‌رسد. با ورود پتروچیوِ سرزنده از ورونا—که پدرش تازه درگذشته و او راهی سفر شده تا ازدواج کند—آن‌ها حس می‌کنند دعایشان مستجاب شده است. پتروچیو بدون اینکه کاترین را دیده باشد، با شنیدن وصف زیبایی و هوش سرشارش، قبول می‌کند از او خواستگاری کند و پس از دیدارش، برای رام کردن این زن سرکش مشتاق‌تر هم می‌شود. کاترین اصلاً زیر بار نمی‌رود، حتی اگر به قیمت مجرد ماندن همیشگی خواهرش تمام شود، ولی سرانجام چاره‌ای جز ازدواج با او نمی‌بیند. گذشته از خود ازدواج، کاترین از رفتارهای عجیب و غیرمتعارف پتروچیو در مراسم عقد و جشن عروسی به شدت عصبانی می‌شود. از آن پس، هر دو شروع به پیش بردن بازی‌هایی زیرکانه می‌کنند تا در زندگی مشترک، دست برتر را داشته باشند.
سال انتشار: 1929 کارگردان: Sam Taylor ژانر: Comedy، Romance نویسندگان: William Shakespeare، Sam Taylor امتیاز: 6.2راهنمای والدین The Taming of the Shrew
نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
عجب شیمی جذاب و بامزه‌ای بین دو بازیگر نقش اصلی برقراره! زوج طلایی و اصیل سینمای کلاسیک سراغ یکی از بهترین نمایشنامه‌های کمدی-رمانتیک شکسپیر رفتن و با صدای تازه کشف‌شده‌شون در سینمای ناطق، سنگ تمام گذاشتن. مری پیکفورد نقش زن سرکش و تندخو رو بازی می‌کنه و داگلاس فربرنکس هم نقش خواستگارش یعنی «پتروچیو» رو بر عهده داره. البته اشتباه نکنید، قصه اصلاً یک عشق معمولی و رمانتیک نیست؛ بیشتر شبیه یک معامله‌ست تا «هورتنسیو» (جفری واردول) بتونه به عشق دوطرفه‌ش یعنی «بیانکا» (دوروتی جردن) برسه. بیانکا تا وقتی خواهر بزرگ‌ترش ازدواج نکنه حق ازدواج نداره و... خب، درست همین‌جاست که پای «پتروچیو» به ماجرا باز می‌شه. کاملاً مشخصه که «کاترین» ذره‌ای به این خواستگار جدیدش، خواسته‌های پدرش، یا خوشبختی خواهرش اهمیت نمی‌ده؛ ولی انگار همین مقاومت فقط شعله‌ی اشتیاق این مرد سمج رو بیشتر می‌کنه. در نتیجه، طبق رسوم و جایگاه اون دوران زنان، قرار نامزدی با ۲۰ هزار سکه طلا و چند رأس بز بسته می‌شه و روز بزرگ از راه می‌رسه. عروسی برگزار می‌شه اما این فقط شروع جنگه؛ زندگی مشترکی که دستِ بالا و قدرت (حتی به معنای واقعی کلمه شلاق!) هرگز برای مدت طولانی دست یک نفر نمی‌مونه. این فیلم یه نسخه‌ی خلاصه شده و آزاد از نمایشنامه‌ست، اما هنوز اون‌قدر از اثر اصلی درش باقی مونده که شوخ‌طبع، پرانرژی و جذاب بمونه. دکورها و طراحی صحنه فوق‌العاده چشم‌نوازه و بازیگران مکمل هم کارشون رو حسابی بلدن و مشخصه چقدر از ادای دیالوگ‌های نغز شکسپیر لذت می‌برن. این یک شکسپیر جمع‌وجور و لقمه‌شده در سرگرم‌کننده‌ترین حالتشه که نشون می‌ده چطور بازیگرای کاربلد می‌تونن تصویر و کلام رو به بهترین شکل کنار هم بنشونن.
2025-02-20