اِم

موجی از کودک‌ربایی و قتل در برلین به راه افتاده است. قاتل با استفاده از آب‌نبات و دیگر وسایل مورد علاقه کودکان، اعتماد آن‌ها را جلب کرده و آن‌ها را فریب می‌دهد. به دلیل دستگیر نشدن قاتل، همه در ترس و اضطراب به سر می‌برند. مهم‌ترین مدارکی که پلیس در دست دارد، نامه‌های دست‌نویسی است که قاتل برای انتشار به روزنامه فرستاده است. در این میان، یک گدای نابینا که به قاتل برای یکی از قربانیانش بادکنک فروخته، بدون اینکه خودش بداند، ممکن است اطلاعات کلیدی درباره هویت او داشته باشد. کار تیم جنایی با حجم انبوه گزارش‌های مردمی که از روی پارانویا ارسال می‌شود، دشوارتر شده است؛ مردمی که برای آرامش خاطر خود، سریعاً هر کسی را با کوچک‌ترین رفتار مشکوکی متهم می‌کنند تا فقط کسی برای این جنایات هولناک دستگیر شود. از سوی دیگر، بسیاری از جمله تبهکاران بزرگ شهر می‌خواهند خودشان پرونده را به دست بگیرند، چرا که حضور گسترده پلیس باعث شده فعالیت‌های مجرمانه آن‌ها با مشکل مواجه شود. اگرچه هر دو گروه هدف نهایی یکسانی یعنی دستگیری قاتل را دنبال می‌کنند، اما پلیس و تبهکاران در جهت مخالف هم عمل می‌کنند که همین موضوع ممکن است فرصتی برای فرار به قاتل بدهد.