The Hurricane Express
خرابکاری به نام «رِکِر» قطارهای شرکت راهآهن L & R را از ریل خارج و نابود میکند. یکی از قربانیان او پدر لری بیکر است. بیکر تصمیم میگیرد این فرد شرور را از میان انبوهی از مظنونان پیدا کند، اما این کار بسیار دشوار خواهد بود؛ زیرا رکر میتواند تغییر چهره دهد و شبیه به هر کسی شود.
سال انتشار: 1932 کارگردان: J.P. McGowan, Armand Schaefer ژانر: Action، Adventure، Crime نویسندگان: Colbert Clark، Barney A. Sarecky، Wyndham Gittens امتیاز: 5.3راهنمای والدین The Hurricane Express
نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
جان وین نقش «لری» رو بازی میکنه، خلبانی که بهزور موفق میشه هواپیماش رو توی یک مزرعه بنشونه و خودش رو با عجله به محل حادثه قطاری برسونه که پدرش (راننده قطار) توش جون باخته. اون بهشدت عصبانی و شوکهست و وقتی میفهمه پای خرابکاری در میونه، تصمیم میگیره مسببش رو پیدا کنه. در این حین متوجه میشیم که پشت این حملات کیه، اما میبینیم که اون هم کینه و دلیل موجهی نسبت به شرکت راهآهن قدرتمندی داره که موقع ساخت ریلها، مردم و شهرکها رو زیر پا له کرده و به هیچکس رحم نکرده بود.
تکلیف پایان فیلم کاملاً روشنه؛ این اثر یه نسخه خلاصه و فشرده از چند قسمت اول و چند قسمت آخر یک سریال ۱۲ قسمتیه و بخش عمدهش طوری فیلمبرداری شده که انگار با یه فیلم صامت طرفیم که فقط گهگاه برای جون دادن به صحنهها، یه نوار افکت صوتی به شکل تر و تمیز توی پسزمینه پخش میشه. همون چند خط دیالوگی هم که وجود داره انقدر خشک و مصنوعی ادا میشن که انگار بازیگرا دارن کارتهای تقلب پشت دوربین رو میخونن، واسه همین اصلاً حس طبیعی بودن ندارن. فیلمبرداری سطحیه، ولی بعضی صحنهها وقتی دوربین روی قطاره و با سرعت زیاد حرکت میکنیم، هیجان خاص خودش رو داره.
فکر نمیکنم این نسخه خلاصه شده فیلم خوب یا موندگاری از آب دراومده باشه، اما به نظرم اون زمان میتونسته یک سریال هفتگی خیلی سرگرمکننده با پایانهای پرتعلیق باشه. در کل دیدنش به عنوان یه تیکه از نوستالژی سینمای کمبودجه خالی از لطف نیست؛ قشنگ نشون میده همونطور که هواپیما داره از قطار جلو میزنه، سینمای ناطق هم داره فیلمهای صامت رو پشت سر میذاره.