Private Detective 62
یک دیپلمات سابق و بدنام به طور اتفاقی در یک آژانس کارآگاهی خصوصیِ نامعتبر مشغول به کار میشود. اصول اخلاقی این دیپلمات خیلی زود با روشهای غیرقانونی کارآگاه تلاقی پیدا میکند، به خصوص پس از اینکه یک قمارباز محلی سرمایه همکاری جدید آنها را تأمین میکند. وقتی این قمارباز پول زیادی را به یک زن اشرافی و خوشسیما میبازد، کارآگاهِ بدنام را استخدام میکند تا برای این زن پاپوش درست کند. کارآگاه شریک جدیدش را مأمور این پرونده میکند، اما دیپلمات سابق متوجه میشود که این زن واقعاً باوقار و بیگناه است و به او دل میبازد. وقتی نقشه پاپوش درست کردن شکست میخورد، کارآگاه و قمارباز صحنهسازی میکنند؛ به این صورت که قمارباز به زن پول پرداخت کرده و سپس به او حمله میکند. زن با یک اسلحه جاسازیشده به او شلیک کرده و فرار میکند. بلافاصله، یک اوباش به دستور کارآگاه به قمارباز شلیک میکند و کارآگاه با یک تیر دو نشان میزند: هم از شریک قماربازش خلاص میشود (و کلوب و پولهایش را تصاحب میکند) و هم مدرکی برای باجگیری آینده از آن زن به دست میآورد. اما شریک دیپلمات او مانع کارش میشود و با بازی در نقش یک کارآگاه واقعی، ضارب و مدارک لازم برای تبرئه کردن زن را پیدا کرده و شریک سابق و تبهکارش را به دام قانون میاندازد. فیلم دارای نماهای بیرونی و مد لباسهای بسیار خوبی برای سال ۱۹۳۳ است. نقش منشی کارآگاه را بازیگر قدیمی، روت دانلی (Ruth Donnelly) بازی میکند که بعدها نقش راهبه صمیمی اینگرید برگمن را در فیلم «ناقوسهای کلیسای مریم مقدس» ایفا کرد. این یکی از آثار اولیه ویلیام پاول (William Powell) است، یعنی یک سال قبل از اینکه با فیلم «مرد لاغر» به شهرت برسد.
سال انتشار: 1933 کارگردان: Michael Curtiz ژانر: Crime، Drama نویسندگان: Rian James، Raoul Whitfield امتیاز: 6.7راهنمای والدین Private Detective 62
نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
قدیما میگفتن آخر سر کار ساموئل گلدوین (Samuel Goldwyn) به جایی رسیده بود که حتی توی هالیوود هم کسی تحویلش نمیگرفت (بازداشتش هم نمیکردن!). خب، این قضیه دقیقاً در مورد «دونالد فری» (با بازی ویلیام پاول) هم صدق میکنه. شغل دولتیش با مغز خورده زمین و حالا برای رضای خدا هم که شده هیچجا بهش کار نمیدن. تا اینکه بالاخره پاش به آژانس کارآگاهی مشکوک و دربوداغان «پیرلس» باز میشه؛ جایی که مأمور میشه برای «جنت» (مارگارت لیندسی) پاپوش درست کنه. جنت با یه قمارباز سرشاخ شده که همون حامی مالیِ رئیس جدید دونالده. اما چیزی که هیچکس (البته به جز تماشاچیها!) پیشبینی نمیکنه اینه که این دوتا کمکم عاشق هم میشن و کار دونالد نه تنها سختتر، بلکه به شدت خطرناک میشه.
این فیلم یه اثر مهیج، سرگرمکننده و با پیرنگ عجیب و غریبه که شیمی خوبی بین بازیگراش برقراره و داستانش اونقدری پیچوخم داره که بتونه مخاطب رو برای یک ساعت سرگرم نگه داره. تا این دوره، استودیوها دیگه توی صرفهجویی در بودجه حسابی حرفهای شده بودن و جلوه بصری فیلم هم خیلی خوب از آب دراومده. پایان پرجنبوجوش فیلم شاید غافلگیری خاصی نداشته باشه، اما به عنوان یه فیلم درجه ب (B-movie) استاندارد برای تماشا در یک بعدازظهر، به اندازه کافی سرگرمکنندهست.