The Sphinx

CinemaSerf (منتقد)

لیونل اتویل در نقش «جروم برین» بازی می‌کنه - مردی کر و لال که به اتهام قتل دستگیر شده چون توی صحنه جرم صدای حرف زدنش شنیده شده. وقتی پزشک‌ها تایید می‌کنن که چنین چیزی اصلاً ممکن نبوده، تبرئه می‌شه - اما همه حرفش رو باور نمی‌کنن. تئودور نیوتون («جک»)، که خبرنگاره، تصمیم می‌گیره سر از کارش دربیاره. ماجرا زمانی جدی‌تر می‌شه که همکارش «جری» (شیلا تری) - که جک کمی هم روش کراش داره - مامور می‌شه چند تا مقاله کوتاه درباره این مرد بنویسه و شیفته‌ش می‌شه. اتویل همیشه جان می‌داد برای نقش‌های خبیث و منفی، و اینجا هم (به همراه حالت‌های صورتش) کارش رو عالی انجام می‌ده - اونم بدون اینکه حتی یک کلمه حرف بزنه. وقتی این موضوع رو کنار یک اتاق مخفی، یک کلید پیانوی خراب و یک مامور پلیس (پل هرست) قرار می‌دیم که با وجود خنگ‌بازی‌هاش واقعاً کارآمده، با یک معمای جمع‌وجور و خیلی خوب طرف می‌شیم. اگه بخوام صادق باشم پایان‌بندی فیلم بهترین بخشش نیست - یه جوریه که انگار فیلم‌شون تموم شده بوده و مجبور شدن سریع سر و تهش رو هم بیارن، اما باز هم یک ساعت سرگرمی خوب رو بهتون میده.