Tarzan the Fearless

CinemaSerf (منتقد)

باستر کرب، برنده مدال طلای المپیک، تمام تلاشش رو می‌کنه تا این ماجراجویی جنگلی رو سرپا نگه داره، اما راستش حتی فیزیک عضلانی و پوشش حداقلی‌اش هم نمی‌تونه جلوی کسل‌کننده شدن سریع فیلم رو بگیره! ماجرا از این قراره که گروهی اروپایی نامه‌ای از املاک «لرد گریستوک» با خودشون دارند مبنی بر اینکه هر کس بتونه ثابت کنه «تارزان» (وارث برحق القاب و املاک گریستوک) مرده، ۱۰ هزار پوند پاداش می‌گیره. حالا این وسط بعضی از همسفران ما از پیدا کردن زنده‌اش خوشحال می‌شن و بعضی‌ها... نه چندان. همین قضیه زمینه رو برای یک تعقیب و گریز انسانی آماده می‌کنه که توش کرب مدام هدف شکارچی‌هاست. این بار جولی بیشاپ نقش «جین» رو بازی می‌کنه که قهرمان داستان خیلی زود شیفته‌اش می‌شه؛ تارزان که مدام به دادش می‌رسه، بهش کمک می‌کنه تا پدر گم‌شده‌اش رو که دنبال معبد زمردین «زار» بوده پیدا کنه. این معبد در طول قرن‌ها به خوبی پنهان و محافظت شده و حالا میشا آور و جنگجویانش ازش پاسداری می‌کنن؛ اون‌ها مصممن نذارن کسی دستش به جواهرات گران‌بهای روی مجسمه خدایشون برسه.

در ظاهر همه ابزار لازم برای یک ماجراجویی جذاب فراهمه، اما راستش بازیگری‌ها واقعاً فاجعه‌ست. عملاً هیچ شیمی و حسی بین بازیگرها دیده نمی‌شه؛ صحنه‌های اکشن هم مدام و با یکنواختی کسل‌کننده‌ای تکرار می‌شن. با اینکه حضور حیوانات (به‌ویژه شیرها که قهرمان داستان زبونشون رو بلد نیست) فضا رو کمی زنده می‌کنه، ولی فیلم باز هم به‌زور جلو می‌ره. این اثر در اصل یک سریال دوازده قسمتی بوده که بخش زیادی از اون رو توی حدود ۹۰ دقیقه فشرده کردن، ولی با این حال باز هم زیادی طولانیه و نمی‌تونه فراتر از یک علاقه گذرا بیننده رو نگه داره. داستان بر اساس نوشته‌ای از ادگار رایس باروز ساخته شده، ولی اصلاً جزو بهترین کارهایش نیست...