Our Daily Bread

Our Daily Bread

جان سیمز مردی است با ایده‌های بزرگ اما پشتکار و پیگیری کم. او که بیکار است، شغل پیدا نمی‌کند و در این اوضاع رکود اقتصادی هیچ پولی ندارد، همراه با همسر مهربانش مری سیمز، تنها چند روز تا تخلیه خانه و بی‌خانمان شدن فاصله دارند. مری که دلش نمی‌خواهد صدقه‌بگیر باشند، امیدوار است عمو آنتونی که به دیدنشان آمده دست‌کم شغلی به جان پیشنهاد دهد. اما پیشنهادی که عمو آنتونی می‌دهد، یک زمین کشاورزی متروکه ۱۶۰ اکر (حدود ۶۵ هکتار) است که خودش نیازی به آن ندارد و بانک دارنده رهن هم به‌خاطر ارزش ناچیزش آن را نمی‌خواهد. این زمین حداقل جایی برای زندگی و کار در اختیارشون می‌گذارد تا تصمیم بعدی‌شان را بگیرند. تازه وقتی وارد آنجا می‌شوند می‌فهمند چقدر از کشاورزی بی‌اطلاعند؛ به‌خصوص وقتی که یک سوئدی دوره‌گرد به نام کریس که مثل آن‌ها دنبال کار می‌گردد همراه با همسرش هیلدا، در عرض یک روز چیزهایی درباره کشاورزی و زندگی روستایی به آن‌ها یاد می‌دهند که تصورش را هم نمی‌کردند. اینجاست که ایده بزرگ بعدی به ذهن جان می‌رسد: جمع کردن بقیه جویندگان کار برای تشکیل یک تعاونی در مزرعه. هر کس با هر آنچه در توان دارد، خدمات و دارایی‌هایش را با دیگرانی که نیاز دارند مبادله می‌کند، همه در خانه‌های کوچکی که خودشان روی زمین می‌سازند زندگی می‌کنند، آنچه دارند را به طور مساوی به اشتراک می‌گذارند و مازاد تولیداتشان، به‌ویژه محصولات کشاورزی را برای خرید سایر ملزومات می‌فروشند. جان تنها با نصب یک تابلو کنار جاده افراد هم‌فکر را پیدا می‌کند و موفق به تشکیل تعاونی می‌شود. اعضا هم رای می‌دهند که جان به عنوان ایجادکننده این جمع، «رئیس» باشد و دیگران وظایف مدیریتی را به عهده بگیرند. حال سوال این است که آیا جان می‌تواند کار را پیش ببرد، به‌خصوص وقتی شرایط با آن‌ها ناسازگاری می‌کند؛ مثلاً افرادی در جمع پیدا می‌شوند که فقط به فکر خودشان هستند، یا طبیعت بی‌ثبات کشاورزی که وابستگی زیادی به همراهی آب‌وهوا دارد.

سال انتشار: 1934 کارگردان: King Vidor ژانر: Drama، Romance نویسندگان: King Vidor، Elizabeth Hill، Joseph L. Mankiewicz امتیاز: 7.0

راهنمای والدین Our Daily Bread

نقدها و نظرات

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 7

با اینکه کادر بازیگراش اصلاً چنگی به دل نمی‌زنه، اما باز هم داستان قابل‌قبول و دیدنی‌ای از سرسختی و اراده در دوران رکود اقتصادی آمریکاست. جان کوآلن («کریس») - که بیشتر توی نقش‌های مکمل عجیب‌وغریب فیلم‌های جان وین دیده شده - سری به مزرعه تام کین («تام») و «مری» (کارن موزلی) می‌زنه؛ کسایی که به امید شروع یک زندگی جدید توی مزرعه قدیمی عموی مری، از شهر فرار کردن. اون دعوت میشه تا بمونه و کمکشون کنه، و کم‌کم می‌فهمن که با کمک به همدیگه می‌تونن کارهای بیشتری رو با بازدهی بهتری انجام بدن؛ واسه همین یک تعاونی از اهالی محل و مسافران بیکار راه می‌اندازن. دقت و ظرافتی که توی صحنه معرکه‌ی کانال‌کشی وجود داره کاملاً این موضوع رو ثابت می‌کنه؛ جایی که باید مسیر جوی آب نزدیک مزرعه رو تغییر بدن (که تا کارشون تموم بشه قیافه‌اش شبیه رود گنگ میشه!) تا ذرت‌های خشکسالی‌زده‌شون رو نجات بدن. تماشای این صحنه واقعاً سرگرم‌کننده‌ست و داستان، اراده پیشگامانه‌ افراد رو برای دووم آوردن تو شرایط سخت نشون میده. متأسفانه به‌جز کوآلن، بازی بقیه بازیگرا کاملاً معمولی و سطح پایینه و ساختار فیلم هم خیلی ابتداییه که هر دوی این‌ها به فیلم ضربه زده. با این حال، به عنوان نگاهی به تأثیرات اجتماعی و جوامع محلی در دوران رکود دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، هنوز هم اثرگذاری و تلخی خودش رو داره.

2022-06-13