Call of the Wild

CinemaSerf (منتقد)

کلارک گیبل در نقش «جک تورنتون»، جوینده‌ی جسور طلا در یوکان، در اوج آمادگی قرار دارد. دور خوش‌شانسی او زمانی شروع می‌شود که «باک»، یک سگ بزرگ، وفادار و نیمه‌سگ/نیمه‌گرگ را از تیرباران نجات می‌دهد. سپس به «شۆرتی» (جک اوکی) خوش‌قلب برمی‌خورد که او هم نسخه‌ی خودش از نقشه‌ی گنج را دارد. او با تلاشی قهرمانانه از سوی سگش موفق می‌شود پول کافی برای سفرشان را به دست آورد و به همراه «کلر» (لورتا یانگ) که قبلاً او را از سرما نجات داده بود، راهی جستجوی طلا می‌شوند... اگر این فیلم صرفاً یک ماجراجویی خشن در طبیعت وحشی بود، اثر خوبی از آب درمی‌آمد. نبرد آن‌ها با طبیعت، عناصر محیطی و «رگینالد اوون» (آقای اسمیت) طماع که می‌خواهد معادن را از چنگشان درآورد، جذاب و سرگرم‌کننده است. متاسفانه این‌طور نیست - حضور یانگ عنصر عاشقانه‌ای را وارد داستان می‌کند که هرچند شخصیت سرسخت و مصمم گیبل را تا حدی انسانی‌تر می‌کند، اما فیلم را کمی پایین می‌کشد. وقتی در انتها آن‌ها شوهر گمشده‌ی او را پیدا می‌کنند (که اتفاقاً صاحب اصلی همان نقشه است!) همه‌ی ماجرا از مسیر اصلی‌اش خارج می‌شود. ویلیام ولمن داستان را به خوبی پیش می‌برد، بازی‌های خوبی از گیبل و به‌ویژه اوکی که بخش زیادی از طنز فیلم را بر عهده دارد می‌گیرد - و من در کل از فیلم لذت بردم. فقط کاش کمی کمتر لوس‌بازی داشت و بیشتر روی «ماجراجویی» تمرکز می‌کرد...