The Crusades

CinemaSerf (منتقد)

احتمالاً بهتر است با این حقیقت شروع کنیم که این فیلم به هیچ وجه یک درس تاریخی نیست. سیسیل بی. دمیل از جنگ صلیبی سوم چیزی بیش از یک الگو برای داستان بزرگ‌مقیاس خود درباره ریچارد شیردل (با بازی کارآمد هنری ویلکاکسون) نساخته است، زیرا او از این لشکرکشی مقدس بهانه‌ای می‌سازد تا از ازدواج با پرنسس جاه‌طلب آلیس (کاترین دمیل)، خواهر فیلیپ دوم فرانسه (سی. هنری گوردون) که همسنگر اوست، فرار کند. آنها در راه اورشلیم باید در ناوار آذوقه تهیه کنند، جایی که پادشاه زیرک سانچو (با بازی نسبتاً مفرح جرج باربیر) فرصتی را می‌بیند تا دختر زیبای خود برنگاریا (لورتا یانگ) را در ازای آذوقه‌رسانی به ارتش از سر خود باز کند... ما می‌دانیم که ریچارد و برنگاریا واقعاً عاشق یکدیگر بودند و برایتون ادامه فیلم، دمیل به فیلمنامه پایبند می‌ماند - اما همین موضوع فیلم را کمی کسل‌کننده می‌کند. صحنه‌های محاصره و نبرد هیجان‌انگیز زیادی در اطراف شهر عکا وجود دارد، در حالی که مسیحیان تلاش می‌کنند غنائم جنگی ساراسن‌ها متعلق به صلاح‌الدین بزرگ (با بازی مؤثر ایان کیت) را پس بگیرند، اما هر بار که به یانگ جذاب با گیسوان راپونزل‌مانندش برمی‌گردیم - کسی که حالا موضوع اوبسشن و وسواس هر دو مرد شده است - فیلم افت می‌کند. کارگردان در صحنه‌های اکشن بزرگ و دقیق در عنصر اصلی خود قرار دارد و فیلمبرداری ویکتور میلنر (که «کلئوپاترا» (۱۹۳۴) را نیز با دمیل کار کرده بود) به ظاهر حماسی فیلم کمک زیادی کرده است، اما ویلکاکسون و یانگ واقعاً یک زوج جذاب به ما ارائه نمی‌دهند؛ و هرگونه حس دوستی و خیانت - به ویژه درگیر شدن فرانسوی‌های توطئه‌گر، بسیار در حاشیه قرار می‌گیرد تا این عاشقانه به آن خوبی که می‌توانست باشد، از آب درنیاید... بازی درخشان سی. اوبری اسمیت در نقش مرد مقدسی که در ابتدا توسط صلاح‌الدین آزاد می‌شود و سپس ارتش‌های مسیحی را برای به مبارزه طلبیدن لشکر اسلام بسیج می‌کند، بسیار عالی است؛ و آلن هیل در نقش خنیاگر کاملاً مؤثر ظاهر می‌شود. در مجموع، من واقعاً این فیلم‌های ماجراجویی، قهرمانانه و دلاورانه را دوست دارم و از تماشای این فیلم هم لذت بردم - فقط کاش هیجان‌انگیزتر بود و کمتر روی داستان عاشقانه تمرکز می‌کرد.