The Dark Angel
کیتی وین (Kitty Vane)، الن ترنت (Alan Trent) و جرالد شانون (Gerald Shannon) از دوران کودکی دوستانی جدانشدنی بودهاند. کیتی همیشه میدانست که در نهایت با یکی از آنها ازدواج خواهد کرد، اما تا شروع جنگ جهانی اول صبر کرد تا بالاخره الن را انتخاب کند. جرالد با بزرگواری آنها را مبارکباد میگوید. سپس جرالد و الن به جنگ میروند. اما جرالد بر اثر یک سوءتفاهم درباره الن و کیتی خشمگین میشود و الن را به ماموریتی خطرناک میفرستد؛ ماموریتی که زندگی همه آنها را برای همیشه تغییر میدهد.
سال انتشار: 1935 کارگردان: Sidney Franklin ژانر: Drama، Romance نویسندگان: Lillian Hellman، Mordaunt Shairp، Claudine West امتیاز: 6.6نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
با وجود بازیگرای خیلی خوبی که داشت، به نظرم این درام جنگی یکم زیادی وارد فاز احساسی و هندیبازی میشد و بعضی جاها واقعاً حوصلهسربر بود. کلاً داستان درباره یه مثلث عشقیه. «کیتی» (مرل اوبرون) از قدیم با «الن» (فردريك مارچ) و «جرالد» (هربرت مارشال) دوست بوده و همه میدونن بالاخره از بین این دو نفر شوهرش رو انتخاب میکنه. با شروع جنگ جهانی اول، دست میذاره رو «الن» و دوست دیگهشون هم تصمیمش رو میپذیره و با هم میرن جنگ. اینجاست که میفهمیم همهچی هم اونطور که از بیرون نشون میده با صلح و صفا نیست؛ چون «جرالد» دوستش رو میفرسته به یه ماموریت فوقالعاده خطرناک که میتونه رابطه این سه نفر رو برای همیشه بهم بزنه!
داستان یکم لاغر و تا حدی قابل پیشبینیه، اما اوبرون در نقش «کیتی» که هیچوقت کاملاً راضی به نظر نمیرسه، بازی دلنشینی ارائه میده. هربرت مارشال هم همیشه میشد روش حساب کرد که یه بازی محکم ارائه بده هرچند خیلی شخصیتپردازی خاصی نداره، و اینجا هم کارش رو به اندازه کافی خوب انجام میده—خصوصاً وقتی فیلم به صحنههای پایانی نزدیک میشه. فردريك مارچ هم با اینکه کمتر تو فیلم حضور داره، ولی اون قدری رو پرده چشمگیر هست که وقتی همه شخصیتها خودشون رو رو لبه تیغ میبینن، فضای تاثیرگذاری ایجاد کنه. آلفرد نیومن هم طبق معمول موسیقی متن خیلی خوبی ساخته و فیلم یه حس و حال نوستالژیک و دلنشینی داره که ارزش دیدن داره، فقط در حد یه اثر شاهکار و عالی نیست.