The Gay Deception

CinemaSerf (منتقد)

وقتی «میرابل» (با بازی فرانسس دی)، کارمند ساده یک دفتر، برنده جایزه ۵۰۰۰ دلاری بخت‌آزمایی کشوری میشه، تصمیم می‌گیره توصیه مدیر بانک مبنی بر سرمایه‌گذاری رو بیخیال بشه و برای یک اقامت لوکس راهی نیویورک بشه. پرسنل هتل تحویلش می‌گیرن و تحویلش می‌گیرن، اما طولی نمیکشه که احساس می‌کنه سفری که به این کلان‌شهر داشته — جایی که هیچ‌کس رو توش نمیشناسه — یکم کسل‌کننده و تنهاست. تنها دوستی که به نظر میرسه پیدا می‌کنه، پسر آسانسورچی هتله (با بازی فرانسیس لدرر). اون متوجه میشه که میرابل خیلی بهش خوش نمیگذره و تصمیم می‌گیره حالشو بهتر کنه. مسئله اینه که اون یک راز کوچیک داره که باید مخفی نگه داره، و اگرچه این راز در نهایت میتونه به عشق نوپاشون کمک کنه، اما فعلاً مجبوره‌ مخفیش کنه و دقیقاً از همین‌جا مشکلاتشون شروع میشه. خب معلومه که همه چیز یکم قابل پیش‌بینیه، اما بازی لدرر واقعاً دلنشین و گیراست (و جلوی وسوسه آواز خوندن رو هم میگیره!) و چند تا متلکی هم بار آدم‌های افاده‌ای، پرمدعا و خودخواه بین به‌اصطلاح طبقات شاخص جامعه میشه که فرق یک شاهزاده رو از تشی تشخیص نمیدن! «همیشه حق با مشتریه!»؟ آخه کی اولین بار این قانون احمقانه رو درآورد؟