Star of Midnight

تیم وینتروپ، از وکیل کیفری و کارآگاه آماتور، کلِی دالزل می‌خواهد تا نامزدش آلیس را پیدا کند که یک سال پیش بدون هیچ ردپایی ناپدید شده است. وقتی آن‌ها به همراه نامزد احتمالی کلِی، دونا مانتین، به تئاتر می‌روند، تیم ستاره نمایش، مری اسمیت، را همان نامزد گم‌شده‌اش تشخیص می‌دهد و داد می‌زند «آلیس!». پس از آن، دختر از روی صحنه فرار می‌کند و دوباره ناپدید می‌شود. تامی تنانت، خبرنگار، دلیل فرار او را می‌داند، اما قبل از اینکه بتواند دلیل را به کلِی بگوید، در آپارتمان کلِی به ضرب گلوله کشته می‌شود و کلِی هم به طور سطحی زخمی می‌گردد. از میان مظنونان متعدد می‌توان به راجر کلاسون و همسرش جری اشاره کرد که به دنبال آلیس هستند تا شهادت دهد و دوست راجر را از صندلی الکتریکی (اعدام) برای جرمی که مرتکب نشده نجات دهد؛ آب اولمان، تهیه‌کننده نمایش مری؛ و جیمی کینلند، گانگستری که به نظر می‌رسد بیشتر از آنچه می‌گوید می‌داند. حالا این وظیفه کلِی است که با کمک دونا، قاتل را به دام بیندازد و آلیس را پیدا کند.

سال انتشار: 1935 کارگردان: Stephen Roberts ژانر: Comedy، Mystery، Romance نویسندگان: Howard J. Green، Anthony Veiller، Edward Kaufman امتیاز: 6.7

راهنمای والدین Star of Midnight

نقدها و نظرات

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 6

هرچه بیشتر صدای ویلیام پاول (William Powell) را می‌شنوم، بیشتر احساس می‌کنم که او بدلِ صوتی جرج ساندرز (George Sanders) است. شاید به این دلیل باشد که آن‌ها بعضی از این نقش‌های کارآگاه آماتور را به جای هم بازی می‌کردند، اما وقتی گوش می‌دهم... به هر حال، اینجا او («کلِی») از طرف رفیقش «تیم» (لزلی فنتون) دعوت می‌شود تا در مورد ناپدید شدن رقصنده‌ای به نام «آلیس» که مدت‌ها پیش رخ داده تحقیق کند! این دو نفر راهی تئاتر او می‌شوند و دستیار کارآگاه پرشورمان «دونا» (جینجرز راجرز) همراه‌شان است و ناگهان «تیم» فکر می‌کند که معشوق گم‌شده‌اش را روی صحنه دیده است. او مثل موش کور فرار می‌کند و آن‌ها را متحیر برمی‌جا می‌گذارد تا از خبرنگار محلی «تامی» سرنخی پیدا کنند. دقیقاً در جریان همین گفتگو است رد و بدل شدن حرف‌ها جدی‌تر می‌شود و خیلی زود آن‌ها به دنبال یک قاتل هم می‌گردند... هرچه بیشتر کنکاش می‌کنند، معلوم می‌شود که آلیس ممکن است در پرونده قتل دیگری هم دست داشته باشد و شهادت او می‌تواند برای نجات یک مرد از صندلی اعدام حیاتی باشد. در این فیلمِ پرسرعت اما کمی طولانی و کلیشه‌ای برای پاول، کمبودی از نظر مظنونان و فرضیه‌های گمراه‌کننده نداریم. فقط کمی گفتگوها بیش از حد است، اکشن واقعی کم است و اگرچه او و راجرز وقتی فیلم راه می‌افتد نسبتاً خوب با هم کار می‌کنند، بقیه ماجرا کمی قابل پیش‌بینی است. فیلم خودش را خیلی جدی نمی‌گیرد، در واقع طنز و شوخی‌های سبک خوبی هم در آن پیدا می‌شود، و ژین لوکارت و «بازرس دورموس» با بازی جی. فارل مک‌دونالد کمک می‌کنند تا هیجان معما حفظ شود و فیلم قابل دیدن باشد.

2023-12-06