As You Like It

CinemaSerf (منتقد)

الیزابت برگنر در این برداشت واقعاً خشک از یکی از کمدی‌های سبک‌تر ویلیام شکسپیر، شباهت عجیبی به «پیتر پن» پیدا کرده که جلو نور چراغ‌های یک ماشین زرهیِ در حال نزدیک شدن زهرترک شده! از نظر تئوری، بازیگرا باید می‌تونستن اجرای خیلی بهتری ارائه بدن — و این موضوع ظاهراً تا حد زیادی به اولویت‌بندی شخصیت‌ها توسط پل زاینر برمی‌گرده.

هر کسی که آثار شکسپیر رو خونده باشه می‌دونه که شخصیت «دلقک» همیشه برای روایت و طنز داستان حیاتیه. اما به نظر می‌رسه «تاچ‌استون» (که اینجا مکنزی وارد نقشش رو به‌خوبی بازی می‌کنه) مدام عجله داره و زیر فشاره. دیالوگ‌هاش با سرعت و عجله بیان می‌شن بدون اینکه به ما شانس هضم ظرافت‌ها، هوشمندی و اطلاعات موجود در دیالوگ‌هاش رو بدن. این کار واقعاً اثر رو از خیلی از ریزه‌کاری‌ها و صراحتاً جذابیت‌هاش محروم می‌کنه.

چیزی که برامون می‌مونه لارنس اولیویه است که طبق معمول اولیویه است — چشمان درشت و حرکات بزرگ با گویش بی‌نقص و البته به اندازه یک گونی زغال احساسات! و فیلیس ایلمر که نقش مقتدرانه «فردریک» رو از صحنه تئاتر آورده و هیچ تلاش واقعی برای تطبیق اون با سینما نکرده.

تولید فیلم با توجه دقیق به لباس‌ها و دکورها پیش می‌ره و من اپیلوگ (پایان‌بندی) رو خیلی دوست داشتم — اگرچه شاید این فقط به خاطر احساس آسودگی از تموم شدنش بوده! یه جورایی مثل «رویای شب نیمه تابستان» — بعضی چیزها فقط به همون مدیومی تعلق دارن که اصالتاً برای اون خلق شدن. بنده هم می‌گم این فیلم یکی از همین نمونه‌هاست.