The Rogues' Tavern

CinemaSerf (منتقد)

فیلم طوری ساخته شده که انگار مستقیماً از روی صحنه تئاتر ضبطش کردن. والاس فورد در نقش «جیمی کلی» وسط یک رشته قتل زنجیره‌ای در «مهمان‌خانه رد راک» گیر می‌افتد و تصمیم می‌گیرد ته و توی ماجرا را درآورد. داستانش واقعاً مسخره و آبکی است، ولی خب، شیمیِ نسبتاً خوبی بین فورد و نامزدش در فیلم یعنی «مارجوری» (با بازی باربارا پپر) وجود دارد؛ کسی که انگار بخش اعظم هوش و عقلِ این تحقیقات رو دوش اوست. جان الیوت (همان «آقای جیمیسون» ویلچرنشین) انگار بیشتر این فیلم ۷۰ دقیقه‌ای را در یک جور خلسه و هپروت سر می‌کند، که گرچه گفتنش شاید کمی بی‌انصافی باشد، اما به‌خوبی کل فیلم را توصیف می‌کند. گهگاه رگه‌هایی از طنز هم دارد، ولی به عنوان یک اثر معمایی حسابی بی‌رمق است و یک پایان واقعاً احمقانه دارد که پر از سرنخ‌های الکی و گمراه‌کننده است—بیشتر از کل ناوگان ماهیگیری ایسلند! (البته صحنه‌های کمدی خنده‌داری هم دارد).