In Old Chicago

CinemaSerf (منتقد)

دو برادر «اولیری» بدون پدر در خانه‌ای بزرگ می‌شوند که مادر بیوه‌شان در آن یک کسب‌وکار موفق خشکشویی را اداره می‌کند. یکی از پسرها، «جک» (دان آمچی)، آینده نویدبخشی به عنوان یک وکیل دارد؛ و دیگری «دیون» (تایرون پاور) آدم خوش‌فکرتر و خلاق‌تری است. پس از چند تلاش سرگرم‌کننده برای عشق‌وآشی، دیون با خواننده مهمانی‌شان «بل» (آلیس فی) رابطه برقرار می‌کند و آن‌ها با هم کسب‌وکاری را راه می‌اندازند که به سرعت رشد می‌کند و به‌زودی بر منطقه نسبتاً فرسوده «پچ» در شیکاگو مسلط می‌شود. دولت شهر غرق در فساد است و به همین دلیل گروهی از مدافعان آزادی‌های مدنی، برادرش «جک» را برای شهرداری نامزد می‌کنند؛ برنامه‌ای که به دلایل دیگری توسط برادر بسیار ثروتمندش نیز حمایت می‌شود. این که این دو به زودی درگیر تقابل با هم شوند قطعی است، اما چه کسی پیروز خواهد شد؟ پاور در اینجا جذاب و دوست‌داشتنی است، برقی در چشمانش دارد و قطعی است که بین او و فی شیمی خوبی وجود دارد. پایان فیلم، هرچند با تمام جلوه‌های آتش‌سوزی بزرگ سال ۱۸۷۱ که هزاران سازه چوبی منطقه را بلعید چشمگیر به نظر می‌رسد، اما کمی عجله‌دار و ضعیف از آب درآمده است. کشمکش‌های سیاسی و شخصی جذاب‌تر بین این دو مرد و آشوبگری به نام «وارن» (برایان دونلوی) باید پررنگ‌تر می‌شد و تأکید کمتری روی شخصیت‌پردازی اولیه صورت می‌گرفت؛ و من می‌توانستم از شماره‌های موزیکال چشم‌پوشی کنم، زیرا با وجود اینکه فی آن‌ها را به خوبی اجرا می‌کند، اما سرعت این داستانِ سبک قابیل و هابیل را خیلی می‌گیرد. با این حال، تماشای فیلم لذت‌بخش است و به ما نشان می‌دهد که در آن دوران فساد و قدرت‌نمایی چطور جریان داشته است.