Un carnet de bal

CinemaSerf (منتقد)

ماری بل نقش «کریستین» رو بازی می‌کنه. اون به‌تازگی شوهرش رو از دست داده و موقع بررسی وسایل قدیمیش، یک دفترچه یادداشت رقص از گذشته‌اش پیدا می‌کنه. توی این دفترچه اسم مردای مختلفی نوشته شده که زمانی که دختر جوونی بوده و توی یک مهمانی رقص شرکت کرده بود، کم و بیش می‌شناختدشون. تصمیم می‌گیره بره دنبال این مردها بگرده و فیلم، مسیر اون رو دنبال می‌کنه تا ببینه آیا ازدواجش درست بوده یا نه. اون با تک‌تک‌شون روبرو می‌شه و فکر می‌کنه که اگه اوضاع جور دیگه پیش می‌رفت، سرنوشت خودش و اونا چی می‌شد.

کم‌کم مشخص می‌شه که اون مردها هم زندگی‌شون از رابطه‌شون با کریستین در اون زمان تأثیر گرفته. داستان بعضی‌شون تلخ و تراژیکه، بعضیاشون رضایت‌بخش و بعضی هم سرگرم‌کننده؛ یک شهردار زن‌ذلیل، یک آدم گوشه‌گیر، یک کشیش، و یک آرایشگر که کلاً بعید بوده به دردش بخوره! چیزی که کریستین کم‌کم بهش می‌رسه اینه که حسرت خوردن و «ای کاش» گفتن جاده دوطرفه‌ست. حس و حال این سفر رو در انتهای فیلم خیلی خوب می‌بینیم، یعنی زمانی که با پسر جوونی هم‌سن و سال اون زمان‌های خودش روبه‌رو می‌شه.

«بل» واقعاً اینجا عالی بازی کرده. نقش رو با ظرافت و یک جذابیت دوست‌داشتنی ایفا می‌کنه، به‌خصوص وقتی شروع می‌کنه به درک تأثیر متقابل رفتارشون روی همدیگه وقتی همه حول و حوش ۱۶ ساله‌شون بوده. دیالوگ‌ها هم خیلی خوب نوشته شدن، با یک مقدار طنز، صراحت و واقعی‌گرایی که باعث شده ژولین دوویویه (کارگردان) بتونه این فیلم ۲.۵ ساعته رو که ممکن بود اپیزودیک و خسته‌کننده بشه، جذاب نگه داره. این یک مرور جذاب بر کل زندگیه که اصلاً عجله نمی‌کنه و حدس می‌زنم در آخر، همه ما رو با این انتخاب تنها می‌ذاره که واقعاً باید با کدومشون (اگه اصلاً با کسی) ازدواج می‌کرد.