St. Martin's Lane

CinemaSerf (منتقد)

این داستان درباره هنرمندان دوره‌گرد محوطه تئاتر لندن در زمانی که اهمیتشان رو به افول بود، عمق زیادی دارد. چارلز لافتون («چارلی») با خواندن اشعار کیپلینگ برای کسانی که در صف‌های طولانی تئاتر و سینما منتظرند، روزگار می‌گذراند که با ویوین لی («لیبرتی») آشنا می‌شود؛ دختری که برای امرار معاش می‌رقصد، تقلید صدا می‌کند و جیب می‌زند. او توجه هارلیِ تهیه‌کننده (با بازی رکس هریسون) را به خود جلب کرده که پتانسیلی در این دختر جوان می‌بیند و این‌گونه حرفه او آغاز می‌شود! داستان عشق کمی عجیبی بین لافتون و لی جریان دارد و با اوج گرفتن شهرت لی، این رابطه به آزمون کشیده می‌شود. شخصیت‌پردازی‌های لافتون خنده‌دار و قابل قبول است؛ لی به وضوح نشان می‌دهد که چه چیزی از او یک ستاره ساخته و هریسون نیز کلاس و وقار خاصی به جریان فیلم می‌بخشد. این فیلم همچنین نگاهی جذاب به این موضوع دارد که چگونه فرهنگ سرگرمی‌های خیابانی، از شعرای فصیح و رقص‌های پرانرژی گرفته تا شاه‌بلوط‌های برشته و دزدی‌های جزئی، تا همین دهه ۱۹۳۰ وجود داشته است. امروزه این موضوعات کمتر دیده می‌شوند، اما اگر فرصتی به دست آوردید، این فیلمی است که با فیلم‌نامه‌ای خوب، بازی‌های پرجلوه، لحظات خنده‌دار و طنزی ملایم، فراتر از وضعیت کم‌ادعای خود عمل می‌کند.