Ask a Policeman

Ask a Policeman

روستای ترنبوتام راوند (Turnbottom Round) به عنوان دهکده‌ای بدون جرم و جنایت شناخته می‌شود: سال‌هاست که هیچ دستگیری‌ای توسط پلیس محلی ثبت نشده است. متاسفانه، این موضوع بیشتر به خاطر ناتوانی گروهبان دادفوت و مامورانش، جری و هارباتل، در تشخیص حتی یک جرم ساده است. در حالی که شغل آن‌ها در خطر است، این سه نفر تلاش می‌کنند جرم خودشان را صحنه‌سازی کنند، اما ناخواسته سر از یک باند قاچاق و یک سوارکار بی‌سر درمی‌آورند.

سال انتشار: 1939 کارگردان: Marcel Varnel ژانر: Adventure، Comedy، Crime نویسندگان: Sidney Gilliat، Marriott Edgar، Val Guest امتیاز: 7.4

راهنمای والدین Ask a Policeman

نقدها و نظرات

John Chard (منتقد)

امتیاز: 10

وقتی آب در خلیج قاچاقچیان پایین می‌رود... در ترنبotham Round هیچ جرمی اتفاق نمی‌افتد؛ موضوعی که پس از پخش یک برنامه رادیویی از این روستا به امری همگانی تبدیل می‌شود. مقامات رده بالای اسکاتلندیارد با شنیدن این پخش، پیام می‌فرستند که اگر آنجا جرمی وجود ندارد، پس چرا پلیسی برای برقراری نظم در روستا استخدام شده است؟ گروهبان دست‌وپا چلفتی دادفوت (ویل هی)، براون (گراهام موفات) و هارباتل (مور ماریوت) با درک این موضوع که روزهای خوش‌شان به پایان رسیده، دست به کار می‌شوند تا چند نفر را دستگیر کنند. چیزی که اصلاً حسابش را نکرده بودند، کشف یک باند قاچاق و احضار یک سوارکار شبح‌وارِ بی سر بود. درست مانند فیلم «صبح بخیر، بچه‌ها» (۱۹۳۷) اثر ویل هی که از فرمول مشابه یکی از فیلم‌های قبلی‌اش یعنی «بچه‌ها، بچه‌ها خواهند بود» (۱۹۳۵) پیروی می‌کرد، «از یک پلیس بپرس» نیز پیوندهای نزدیکی با فیلم محبوب منتقدان یعنی «آه، آقای پورتر!» (۱۹۳۷) دارد. با این حال، این به هیچ وجه چیز بدی نیست زیرا «از یک پلیس بپرس» از ابتدا تا انتها یک لذت مطلق است. در واقع من تا آنجا پیش می‌روم که بگویم فیلمنامه اینجا حتی بهتر هم است. با داشتن تیمی نویسنده متشکل از ماریوت ادگار، سیدنی گیلیات، وال گست و جی.او.سی. اورتون، جای تعجب نیست که لطیفه‌ها پشت سر هم و با سرعت زیاد می‌آیند و هنوز هم پس از بیش از ۸۰ سال جذاب مانده‌اند. مارسل وارنل بار دیگر کارگردانی هی و همکاران احمق اما بی‌نظیرش یعنی ماریوت و موفات را بر عهده دارد و هر یک از آن‌ها در بهترین فرم خود هستند، چرا که در یک لحظه از ناباوری به حماقت سقوط می‌کنند. آن‌ها از داستان و تنظیمات ماوراءالطبیعه جذاب آن کمک می‌گیرند. این پلیس‌ها آنقدر مدت‌هاست که کار آسانی داشته‌اند که فراموش کرده‌اند پلیس بودن واقعاً یعنی چه. این افراد که بیشتر به خم کردن قوانین برای داشتن یک زندگی راحت راضی هستند (به طنزهای زیبای موجود در فیلمنامه توجه کنید)، ناگهان با پدیده‌های ماوراءالطبیعه و جرم واقعی روبرو می‌شوند. چیزی که به شکلی دلنشین از پس مدیریت درست آن برنمی‌آیند. از تلاش برای جریمه کردن ماشین‌ها به خاطر سرعت غیرمجاز در کنار جاده گرفته تا تلاش برای حل یک شعر رمزآلود قدیمیِ قاچاقچیان، «از یک پلیس بپرس»، به لطف یک تیم هماهنگ و در اوج، به نظر من یکی از بزرگترین فیلم‌های تاریخ بریتانیاست. پس به شوخی‌ها دقت کنید و کمدی بصری همراه با آن‌ها را تحسین کنید، و امیدواریم شما هم قدر نبوغی را که هی و همکارانش بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰ به کمدی بریتانیایی آوردند، بدانید. ۱۰/۱۰

2015-09-29

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 7

این احتمالاً فیلم مورد علاقه من از ویل هی است، که این بار یک گروه بازیگران مکمل قوی او را در این ماجراجویی احمقانه همراهی می‌کنند. او نقش «گروهبان دادفوت» را بازی می‌کند که به همراه «آلبرت» (گراهام موفات) و «هارباتل» (مور ماریوت) اخیراً از روستای عاری از جرم خود برنامه‌ای رادیویی داشته‌اند. با این حال، آن‌ها خیلی خوب به این موضوع فکر نکرده بودند، زیرا به زودی متوجه می‌شوند که ممکن است با حرف‌های خودشان، شغل‌شان را از دست بدهند. راه‌حل؟ خب بیایید چند جرم اختراع کنیم! و آن‌ها این کار را با نتایج خنده‌کننده‌ای که انتظارش را دارید، انجام می‌دهند. نکته اینجاست که برخی از جنایتکاران واقعی در حال سوءاستفاده از این آدم‌های بدشانس و ناشی هستند و بشکه‌های مشروب را درست از زیر بینیشان قاچاق می‌کنند. آیا آن‌ها می‌توانند اوضاع را به دست بگیرند، آن شروران را دستگیر کنند و پست‌های خود را نجات دهند؟ «هارباتل» جذابِ مور ماریوت به راحتی می‌توانست الگویی برای شخصیت‌پردازی بعدی ویلفرد برامبلز یعنی «استپتو» باشد و به همراه دو همکار دیگرش و با مقداری دخالت خلاقانه از سوی مارسل وارنل و سیدنی گیلیات، در نهایت هشتاد دقیقه از طنز اصیل بریتانیایی لذت‌بخش را به دست می‌آوریم. فیلم رگه‌هایی از کمدی اسلپ‌استیک دارد، اما در اصل شوخی‌های پرسرعت و پویایی سرگرم‌کننده بین این سه نفر است که همه‌چیز را به خوبی و با سرگرمی پیش می‌برد. البته، مطمئناً برخی از شوخی‌ها احتمالاً حتی در آن زمان هم کلیشه‌ای بودند، اما اگر با فضای فیلم همراه شوید، فکر می‌کنم از آن لذت خواهید برد.

2022-11-14