Charlie Chan in Reno

CinemaSerf (منتقد)

راستش از این یکی خیلی خوشم نیومد. کارآگاه ما به همراه پسر دومش «جیمی» (با بازی ویکتور سن یونگ) درگیر یه پرونده پیچیده میشن؛ پرونده‌ای مربوط به دوست قدیمی‌ش «مری» (با بازی پائولین مور) که متهم شده دوست‌دختر جدید شوهر سابقش رو کشته. کاملاً مشخصه که مظنون کم نداریم و کارآگاه باهوش و دانا و فیلسوف‌مآب ما تلاش می‌کنه تا ته و توی قضیه رو دربیاره و دوستش رو تبرئه کنه. مثل بیشتر بازی‌های سیدنی تولر در این نقش، اون اینجا هم با یه شوخ‌طبعی ملایم کارش رو جلو می‌بره، اما داستان فیلم خیلی هول‌هولکی پیش میره. آدرس‌های غلط و گمراه‌کننده توی فیلم خیلی زیاده و به نظرم لوس‌بازی‌های آیریس وانگ («چوی») روی جیمی که معمولاً کاراکتر سرگرم‌کننده‌ایه ولی اینجا به شکل تهوع‌آوری عاشق‌پیشه شده، یه کم رو مخ بود. اسلیم سامرویل («کلانتر فلچر») هم بازی‌ش رو زیادی اگزجره و غلوآمیز کرده بود. برای یک بار دیدن بد نیست، ولی قطعاً جزو بهترین کارهای این مجموعه به حساب نمیاد.