Eternally Yours

CinemaSerf (منتقد)

دیوید نیون و لورتا یونگ قطعاً شیمی خوبی روی پرده داشتند، اما تو این کمدی رمانتیک کلیشه‌ای اون‌قدرها به چشم نمیاد. نیون نقش «تونی» رو بازی می‌کنه، یک شعبده‌باز معروف و موفق که خیلی راحت دل «آنیتا» رو می‌بره. آنیتا قبلاً قول ازدواج به «برنزِ» قابل اعتماد (با بازی خوب برودریک کرافورد) داده، اما حالا تصمیم گرفته همراه عشق جدیدش راهی تور بزرگش بشه. حالا «تونی» — یا همون «آرتوروی بزرگ» — نه تنها یکم زن‌باره‌ست که این موضوع روی اعصاب آنیتاست، بلکه رو صحنه هم جونش رو به خطر می‌اندازه و این کارش آنیتا رو وحشت‌زده می‌کنه. تنها چیزی که آنیتا رو سرپا نگه می‌داره قول تونیه که بالاخره یک روز برمی‌گردن و یک زندگی آرام تو یک کلبه پر از گل رز می‌سازن. اما آیا اصلاً همچین روزی می‌رسه یا آنیتا آخرش به این نتیجه می‌رسه که اون هیچ وقت عوض بشو نیست؟ داستان تا حدی حالت مثلث عشقی داره، و این عشق فقط شامل آدما نمی‌شه (تونی همون‌قدر که به چیزای دیگه معتاده، به اجرا کردن هم معتاده). دیالوگ‌ها یکم مصنوعی و بی‌روح از آب دراومدن، اون شیمیِ لازم واقعاً حس نمی‌شه و فیلم بعد از مدتی زیر بار محدودیت‌های خودش کم می‌آره. هر از گاهی طنز شوخی‌ها جواب میده، اما اونا هم قابل پیش‌بینی هستند و هرچی به پایانی که اصلاً ازش خوشم نیومد نزدیک‌تر می‌شیم، با خودم گفتم اصلاً هدف از ساخت این فیلم چی بوده؟ به خاطر ستاره‌هاش و بازی‌های همیشه خوبِ سر سی. اوبری اسمیت و زازو پیتس میشه نگاهش کرد، اما متأسفانه برای هیچ‌کدومشون اثر ماندگار و شاخصی به حساب نمیاد.