Michael Shayne: Private Detective
هایرام برایتون، ورزشکار و میلیونر سرشناس، کارآگاه خصوصی مایکل شین را استخدام میکند تا دختر نازپروردهاش فیلیس را از باجههای شرطبندی مسابقات اسبدوانی و میزهای رولت دور نگه دارد. پس از آنکه فیلیس فرار میکند و قماربازی وسواسگونهاش را ادامه میدهد، شین برای ترساندن او، قتلی ساختگی برای دوستپسر قماربازش راه میاندازد؛ کسی که پنهانی با دختر بنی گوردون، صاحب کازینو، هم رابطه دارد. اما وقتی این دلال شرطبندی واقعاً به قتل میرسد، شین و عمه اولیویا (عمه فیلیس که خورهی داستانهای جنایی و معمایی است) هر دو تلاش میکنند تا هویت قاتل واقعی را برملا کنند.
سال انتشار: 1940 کارگردان: Eugene Forde ژانر: Comedy، Crime، Drama نویسندگان: Stanley Rauh، Manning O'Connor، Brett Halliday امتیاز: 6.6نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
به دلایلی نامعلوم، فیلم با یه تم موسیقی ملایم اسکاتلندی شروع میشه و تو کل فیلم هم این سازوآواز ادامه داره! داستان دنبالکنندهی تحقیقات تا حدی عجیبوغریبِ این کارآگاه خصوصی بیپول و پاپتی (با بازی لوید نولان) هست، اونم وقتی که میخواد راهش رو از میون دنیای تاریک و مشکوک مسابقات اسبدوانی، معتادهای قمار و البته ماجراهای قتل باز کنه! در ابتدا مرد ثروتمندی به نام «برایتون» (کلارنس کولب) استخدامش میکنه تا جلوی دختر سرکش و تخسش «فیلیس» (مارجری ویور) رو بگیره، اما وقتی سر و کلهی جنازهها پیدا میشه و میبینه باید خودش رو از دید رئیس پلیس شکاک، «پینتر» (دونالد مکبراید)، دور نگه داره، میافتیم وسط یه کلاف سردرگم و بهشدت سرگرمکننده که کی چیکار کرده و انگیزهش چی بوده؟
نه کمبودی از لحاظ مظنونین وجود داره و نه جرمی کم میاد که بشه بهشون شک کرد؛ خلاصه همهچیز حسابی مفرحه! ستارهی واقعی فیلم الیزابت پترسون در نقش «عمه اولیویا»ی کنجکاو و کارآگاهبازیدوسته که در کنار خدمتکارش «پانزبی» (چارلز کولمن)، حسوحال سرزندهای به جریان داستان میدن و تکههای پازل رو تو دقایق پایانی این فیلمِ تند و سریع هشتاد دقیقهای کنار هم میچینن. پایانبندی یکم دور از ذهن و غیرواقعیه — بعیده اصلاً بتونید حدسش بزنید — ولی نولان کاملاً رو فرِمه، دیالوگهای کنایهآمیز و حاضرجوابانهش عالی از آب دراومده و شیمی بین اون، ویور و مکبراید پابهپای داستان جلو میره. خیلی بهتر از اون چیزی بود که فکرش رو میکردم!