When the Daltons Rode
وکیل جوان، تاد جکسون، برای دیدار با دوستان ثروتمندش، برادران دالتون، به کانزاس پیشگام وارد می‌شود؛ درست در زمانی که دالتون‌ها در معرض خطر از دست دادن زمین‌هایشان به یک شرکت توسعه‌دهنده فاسد هستند. وقتی تاد سعی می‌کند به آن‌ها کمک کند، یک اتهام قتل ساختگی دالتون‌ها را به قانون‌شکن تبدیل می‌کند، اگرچه در این نسخه داستانی، آن‌ها بیشتر قربانی هستند تا تبهکار. آیا تاد با وجود اینکه عاشق ژولی، نامزد سابق باب دالتون شده، همچنان به دوستانش وفادار می‌ماند؟
سال انتشار: 1940 کارگردان: George Marshall ژانر: Western نویسندگان: Harold Shumate، Emmett Dalton، Jack Jungmeyer امتیاز: 6.4نقدها و نظرات
giant13 (منتقد)
یک وسترن پر از اکشن درباره باند واقعی دالتون‌ها که البته توش داستان‌پردازی و پیازداغش هم زیاد شده، ولی این اصلاً از لذت فیلم کم نمی‌کنه. رندی قطعاً اینجا کم به کار گرفته شده، چون کلاً تو طول فیلم دستش به تفنگ هم نمی‌خوره، ولی خب منطقیه چون خودش عضو باند نبوده. فیلم شروع آرومی داره ولی از نیمه راه، یه سری صحنه اکشن ۴۵ دقیقه‌ای و کوبنده شروع میشه که بدون وقفه تا پایان پیش می‌ره. آخرش هم طبق انتظار با نابودی باند تموم میشه، اما با این حال خیلی هیجان‌انگیز بود. در ضمن کیفیت نسخه Kino Lorber حرف نداره. با این همه بازیگر مطرح و نام‌آشنای وسترن، حتماً باید همین الان برید و ببینیدش! [هر نقل‌قولی از اندی دوین که دوست دارید اینجا بذارید.]
2021-09-08CinemaSerf (منتقد)
این یه فیلم وسترنِ ماجراجویانه و خیلی جونداره که نشان می‌ده چطور راه‌آهنِ مهارناپذیر و سازنده‌هاش هر چی و هر کی سر راهشون بود رو زیر پا له می‌کردن. خانواده «دالتون» هم یکی از همین قربانیان بودن؛ وقتی از «جکسون» (راندولف اسکات) می‌خوان که از نظر حقوقی بهشون کمک کنه و طبعاً راه به جایی نمی‌برن، به قانون‌شکنی روی می‌ارن و شروع می‌کنن به زهرچشم گرفتن از قطارها و مامورای قانونی که دنبالشونن. اسکات راستش حضور خیلی کمی تو فیلم داره، بیشترِ فیلم مال برایان دانلوی («گرت») و برادریک کرافورد («باب») و صد البته اندی دوینِ صحنه‌پرکن («اوزارک») هست که خوب بلده چطوری یه تیراندازی مرگبار با کالسکه رو با یه ذره پررویی به خیر و خوشی تموم کنه. کلاً ۸۰ دقیقه‌ست و جورج مارشال حواش بوده که بخش عاشقانه رو به حداقل برسونه و تا دلتون بخواد تعقیب و گریز با اسب، تیراندازی و حتی یه کم شوخی و خنده بذاره تا باند همیشه یک قدم از بقیه جلوتر باشه. کلاً دیدن ماری گوردون هم همیشه کیف می‌ده (اینجا نقش «مادر دالتون» رو داره ولی واسه ما همیشه «خانم هادسون» فیلم‌های شرلوک هولمزِ رتبون/بروس بوده). کلاً از فیلم خیلی خوشم اومد.
2022-04-04