Belle Starr

CinemaSerf (منتقد)

با شکست کنفدراسیون در جنگ داخلی آمریکا، «بل» سرسخت (جین تیرنی) باید حواسش هم به توجه‌های ناخواسته سرگرد یانکی «کرل» (دانا اندروز) باشه و هم به کمک به کاپیتان شورشی «استار» (راندولف اسکات) تا از چنگال اون فرار کنه. همه چیز خوب پیش نمیره و هرچند استار موفق به فرار میشه، اما عمارت باشکوه بل به عنوان مجازات خاکستر میشه. همین اتفاق بل رو بیشتر به سمت آغوش استار هل میده؛ اونا با هم ازدواج می‌کنن و تصمیم می‌گیرن به همراه چند نفر دیگه، میزوری رو برای یونیفورم‌پوش‌های آبی‌‌پوش تا جای ممکن ناامن کنن. موفقیت چشمگیرشون باعث جذب یه سری آدم‌های عوضی و نامربوط میشه که صدای بل رو درمیاره، چون اون داره برای اصول و عقیده‌ش می‌جنگه و این اصول شامل دزدی (یا بدتر از اون) از مردم بی‌گناه نمیشه. از طرف دیگه، استار فکر می‌کنه تا زمانی که به دشمن ضربه بزنن، هر کاری مجازه. حالا اگه نتونن سازش کنن، تکلیف ازدواج و عشقشون چی میشه؟

بعضی از المان‌های «رابین هودی» فیلم بد از آب درنیومده و جین تیرنی هم خدایی کم نذاشته، اما اسکات و اندروز اصلاً خوب ظاهر نشدن. من همیشه احساس می‌کردم اسکات یکم اقتدار لازم رو نداره، برای همین اصلاً به درد نقش یه آدم خشن و بی‌رحم — حتی برای یک آرمان — نمی‌خوره. این فیلم معمولی همچنین یادآوری می‌کنه که بازیگران مکمل چقدر برای این ژانر مهم بودن و بدون حضور کسایی مثل برنان، باند یا مک‌لاگلن که به فیلم روح ببخشن، اثر نهایی یکم بی‌روح و خسته‌کننده میشه.