Horror Island

Horror Island

بیل مارتین (Bill Martin)، کارآفرین ورشکسته و بدشانس، به همراه دستیارش استاف اولیور (Stuff Oliver)، در دفتر کار داغانشان در اسکله تلاش می‌کنند یک قدم از طلبکارانشان جلوتر باشند. در این میان، آن‌ها با «کاپیتان» ملاقات می‌کنند؛ پیرمرد دریانورد عجیب و غریبی که یک پای چوبی دارد. کاپیتان متقاعد شده که گنج دزد دریایی معروف، سر هنری مورگان (Sir Henry Morgan)، در قلعه‌ای در یک جزیره دورافتاده پنهان شده است؛ جزیره‌ای که به تازگی به مارتین ارث رسیده است. مدرک او یک نقشه گنج است که نصف آن توسط شبح مرموزی که در سایه‌ها کمین کرده دزدیده شده؛ شبحی که منتظر فرصتی است تا نصف دیگر نقشه را هم بدزدد. بیل که بوی پول به مشامش خورده، تلاش می‌کند مشتریانی را جذب کند که حاضرند برای یک سفر تفریحی «جستجوی گنج» به این جزیره «جن‌زده»، نفری ۵۰ دلار بپردازند. در میان کسانی که ثبت‌نام می‌کنند، یک وارث ثروتمند به نام وندی کریتون (Wendy Creighton) و دوست‌پسر بی‌حوصله و بی‌عرضه‌اش، یک گروهبان پلیس کم‌عقل، استادی که تخصصش نقشه‌های قدیمی است، یک قاتل فراری و معشوقه‌اش، و پسرعموی بیل یعنی جورج حضور دارند؛ جورجی که به تازگی پیشنهاد ۲۰ هزار دلاری برای خرید این جزیره به‌ظاهر بی‌ارزش داده است. اما با کمین کردن مرگ و شبح در آن قلعه وهم‌آلود، همگی آن‌ها با چیزی بسیار فراتر و ترسناک‌تر از چند لرزش ساده از سر ترس روبرو می‌شوند.

سال انتشار: 1941 کارگردان: George Waggner ژانر: Comedy، Crime، Horror نویسندگان: Maurice Tombragel، Victor McLeod، Alex Gottlieb امتیاز: 5.9

نقدها و نظرات

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 6

دیک فوران (Dick Foran) نقش «بیل» رو بازی می‌کنه؛ کسی که فرصت رو غنیمت می‌شمره تا تورهای جستجوی گنج به جزیره نزدیکی که تازه بهش ارث رسیده راه بندازه. شایعه شده که توی این جزیره، گنجینه بزرگی از دزد دریایی معروف، سر هنری مورگان، دفن شده. اون و رفیقش فیزی نایت (Fizzy Knight) در نقش «استاف اولیور»، چندتا آدم ساده‌لوح رو دور خودشون جمع می‌کنن و راهی سفر می‌شن. وقتی می‌رسن، اوضاع خیلی عجیب‌تر و ترسناک‌تر از چیزی می‌شه که فکرش رو می‌کردن؛ سر و صداهای عجیبی در طول شب شروع می‌شن، آدم‌ها یکی‌یکی کشته می‌شن و یه صدای مرموز و خبیث مدام توی اون عمارت قدیمی می‌پیچه و بهشون هشدار میده که اونجا رو ترک کنن. فیلمنامه بامزه و خوش‌ریتمه، هرچند شوخی‌هاش بعضی جاها برای سلیقه من زیادی لوده‌بازی (اسلپ‌استیک) می‌شه. فیلمبرداری و نورپردازی هم کمک کرده تا یه جور حس تعلیق ایجاد بشه، چیزی شبیه به یکی از قسمت‌های «اسکوبی دو» اما با سایه‌های تاریک‌تر. تا اواخر فیلم، همون‌قدر که دنبال قاتل می‌گردیم، دنبال انگیزه قتل‌ها هم هستیم. با اینکه داستان خیلی عمیق نیست، اما برای پر کردن یک ساعت وقت کاملاً مناسب و سرگرم‌کننده‌ست.

2022-06-25