I Wanted Wings

CinemaSerf (منتقد)

برایان دانلوی (در نقش سروان مرسر) باید سه تا تازه‌کار رو بعد از ورودشون به سپاه هوایی ارتش آمریکا برای جنگ جهانی دوم، آدم کنه و بسازه. ری میلاند نقش «جف» رو بازی می‌کنه، یه پسر عیاش و مغرور؛ ویلیام هولدن «لادلو»ئه، یه مکانیک پرانگیزه؛ و وین موریس هم «تام»، یه پسر ورزشکار و همه‌چیزتمام دانشگاهی. فیلم روند آموزش و در نهایت حضورشون در جنگ رو دنبال می‌کنه و تا این حد، تقریباً مثل یه فیلم آموزشی جذاب عمل می‌کنه که تلاش‌های گسترده‌تر این بخش کمتر تحویل‌گرفته‌شده در جنگ رو به تصویر می‌کشه. اما بقیش دیگه خیلی می‌زنه فاز کمدی‌رومانتیکِ لوس که اصلاً باب میل من نیست. این سه تا مرد دارن برای جلب توجه «کارولین» عکاس (با بازی کنستانس مور) و «سالی» خواننده پولکی کلوب شبانه (با بازی ورونیکا لیک) رقابت می‌کنن. اولی زیادی مثبت و بی‌مزه‌ست؛ دومی شخصیت جسورتر و پیچیده‌تری داره، اما هیچ‌کدومشون کار خاصی نمی‌کنن جز اینکه با سناریوهای شدیداً باورنکردنی صحنه‌ها رو شلوغ کنن و تهش هم برسه به یه پایان‌بندی که واقعاً احمقانه‌ست! فیلم کلیشه‌های زیادی هم داره — به‌خصوص شخصیت هولدن — و کل کار خیلی طولانی و پرحرفه و اکشن واقعیِ کمی داره. میشل لایسن بازیگرهای خوبی رو دور هم جمع کرده، اما انگار نمی‌دونه چطوری از توانایی‌هاشون بهترین استفاده رو ببره. با اینکه بین ورونیکا لیکِ آماده و میلاند یه حس و حال و شیمی ناچیزی وجود داره، اما برای اینکه فیلم رو از حالت «روی خلبان خودکار» دربیاره اصلاً کافی نیست.