Louisiana Purchase

CinemaSerf (منتقد)

فیلم با یه شعر و ترانه بانمک شروع می‌شه که حکم تکذیبیه و سلب مسئولیت حقوقی فیلم رو داره — و با خنده اعلام می‌کنه که هیچ‌کدام از این‌ها بر اساس شخصیت‌های واقعی نیست! آخه کی توی سال ۱۹۴۱ توی آمریکا ممکن بوده از ایده تحقیقات سنا درباره اختلاس و کثافت‌کاری‌های یه ایالت بدش بیاد، اونم ایالتی مثل لوزیانا؟ خب انگار ورود قریب‌الوقوع «سناتور لوگان‌بری» (ویکتور مور) اهل پرهیزکاری، بدجور زهرچشم گرفته و اگه صحبت از طعمه باشه، به نظر می‌رسه «تیلور» (باب هوپ) قراره دقیقاً همین طعمه بشه. بزرگان و گردن‌کلفت‌های ایالت سال‌ها داشته با خیال راحت بار خودشون رو می‌بستن، اما حالا تمام مدرک‌های خرابکاری‌هاشون قراره صاف بیفته گردن این پاپوش‌خورده بدبخت. حالا که با میلیون‌ها سال حبس مواجه شده، رؤسا تشویقش می‌کنن یه راهی پیدا کنه تا روی این مهمون انحراف‌ناپذیر نفوذ پیدا کنه و مدرک جرم بسازه، پس بهتره زودتر کلاه فکرش رو بذاره سرش. اتفاقاتی که بعدش می‌افته تلاش‌های هوپ (که اغلب دو تا هم ازش می‌بینیم!) و دوستش «مارینا» (ورا زورینا) رو نشون میده تا سناتور رو توی انواع و اقسام موقعیت‌های بدنام‌کننده درگیر کنن. البته که با پیش رفتن داستان، چند تا موقعیت رومانتیک هم پیش میاد و ایرن بوردونی هم این چهارضلعی شیطنت و هرج‌ومرج رو کامل می‌کنه. فیلم بر اساس یه نمایش تئاتره و چند تا از آهنگ‌های ایروینگ برلین (از جمله ترانه معروف «تو تنهایی و من تنها؟») توش هست. با اینکه یکم کش می‌آید و شوخی‌هاش زیادی به کمدی بزن‌بکوب نزدیک می‌شه، اما هوپ رو توی چهره‌ای کمتر دست‌وپاچلفتی نشون میده، بازی مور هم دلنشینه و روی پیرنگ داستان هم فکر شده تا از یه لوده‌بازی محض فاصله بگیره. یه اثر شاد و پررنگ‌ولعابه که شاید فروش صدف رو توی نبراسکا غوغا کنه!