Castle in the Desert

CinemaSerf (منتقد)

باید اعتراف کنم که از تماشای این فیلم کلی لذت بردم - اما خدای من، چقدر داستانش خیالی و دور از ذهن است! این بار «چارلی چان» (با بازی عالی سیدنی تولر) و پسر شماره ۲ اش «جیمی» به یک قلعه دورافتاده در صحرای موهاوی دعوت می‌شوند تا سر از کار اتفاقات عجیب‌وغریب درآورند. چیزی که به این معمایی بودن دامن می‌زند این است که صاحب این خانه با نورپردازی وحشتناکش - یعنی خود «ماندرلی» (و نه خانه) - ماسک نیم‌رخی به صورت دارد تا جای زخم بزرگ ناشی از یک حادثه را بپوشاند و همسرش «لوسی» (لنیت لین) هم از نسل دور خاندان بدنام بورجیاست. آنچه در ادامه رخ می‌دهد، تمام ترفندهای جذاب یک بازی معمایی مانند «کلوئدو» را رو می‌کند و توطئه‌هایی برگرفته از افسانه‌های مختلف بورجیا (با تلفظ‌های بسیار جالب) را به کار می‌گیرد؛ چیزهایی که همگی پای سموم مرگبار و یک انگشتر را به میان می‌کشند... نبود برق، قطع بودن تلفن و کلی ابزار شکنجه باستانی به حفظ حس تعلیق کمک می‌کنند، درست مثل نقش‌آفرینی‌های داگلاس دامبریل؛ هنری دانیل در نقش همیشه شرور و «مادام ساتورنیا»ی پر سر و صدا (با بازی اتل گریفیس). پایان داستان هم به نوبه خود بسیار سرگرم‌کننده از آب درآمده؛ روی هم رفته، فیلم یک ساعت وقت‌گذرانی و سرگرمی خوبی است.