Desperate Journey
وقتی سروان فوربس و خدمه‌اش پس از بمباران هدفشان مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرند، اطلاعات باارزشی درباره یک کارخانه مخفی هواپیماسازی آلمانی پیدا می‌کنند که باید به انگلیس بازگردانده شود. آن‌ها در طول مسیر خود در سراسر آلمان، تلاش می‌کنند تا حد امکان خسارت وارد کنند. سپس، با نزدیک شدن آلمانی‌ها، آن‌ها با نقشه مبتکرانه‌ای برای فرار مواجه می‌شوند.
سال انتشار: 1942 کارگردان: Raoul Walsh ژانر: Drama، War نویسندگان: Arthur T. Horman امتیاز: 6.8راهنمای والدین Desperate Journey
نقدها و نظرات
talisencrw (منتقد)
اصولاً «ارول فین در برابر نازی‌ها، دور اول» میدان جنگ: آلمان این تجربه برای من تحت تأثیر یک اتفاق عجیب قرار گرفت که در آن برای اولین بار، تلویزیون ال‌سی‌دی یا پلیر بلوری من هیچ صدایی نداشت، بنابراین، با وجود گیج شدن اما مصمم، گفتم «بی‌خیال بابا»، زیرنویس را روشن کردم و فیلم را بدون صدا تماشا کردم. (بعداً فهمستم که می‌توانستم هر دو را به مدت ده دقیقه از برق بکشم و هم چیز عادی می‌شد. انسان زنده است و یاد می‌گیرد. این به من آموخت که بیشتر به آنچه روی صفحه اتفاق می‌افتد توجه کنم، بنابراین تجربه کاملاً بی‌فایده‌ای نبود.) در اینجا، نقطه ضعف، مثل همیشه، رونالد ریگان بود که باعث می‌شود کیانو ریوز مثل یک بازیگر بزرگ به نظر برسد! با این حال، او بد نبود (بالاخره این یک فیلم جنگی بود، با نقشی که برای آن متولد شده بود)، و او و فین توسط بازیگران مکمل عالی مانند ریموند مسی و آلن هیل حمایت می‌شدند، که به نظر من همیشه «بامرام» هستند. به علاوه، شما یکی از بزرگ‌ترین کارگردانان آمریکایی آن دوران یعنی رائول والش را در اختیار دارید، بنابراین اساساً همه چیز برد-برد است--مگر اینکه یک نازی باشید.
2016-10-07Filipe Manuel Neto (منتقد)
**تبلیغات جنگی خالص.** این فیلم محصول سال ۱۹۴۲ یکی از فیلم‌های متعددی است که در جریان جنگ جهانی دوم ساخته شده و موضوع آن‌ها حول محور خود درگیری می‌چرخد. در طول جنگ، بازیگران آمریکایی با بازی در فیلم‌هایی که به دنبال تقویت روحیه و تحریک مبارزه بودند، در تلاش‌های نظامی شرکت کردند که در آن قهرمان‌پروری آمریکایی‌ها و بریتانیایی‌ها تقریباً کلید شکست محور شرارت بود، و دختران جذاب مقاومت هم همتایان رمانتیک بی‌نقص آن‌ها بودند. این فیلم قهرمانان خود را که یک خدمه پرواز بریتانیایی و آمریکایی هستند، به یک ماموریت انتحاری در خاک آلمان می‌برد: نابودی یک تقاطع راه‌آهن که به شدت با توپ و توپخانه ضد هوایی دفاع می‌شود. بدیهی است که آن‌ها سقوط می‌کنند و از آن به بعد، یک بازی غیرقابل توقف موش و گربه با سربازان آلمانی آغاز می‌شود که در طی آن، تقریباً به طور معجزه‌آسایی، از قلمرو دشمن عبور می‌کنند، حتی از برلین هم می‌گذرند! و همه این‌ها بدون هیچ‌گونه برنامه از پیش سازماندهی شده، دستورالعمل لندن یا هیچ ارتباطی با نیروهای مقاومت که بتواند به آن‌ها کمک کند. فقط شانس و یک جفت... جگر بزرگ! فیلم واقعاً از خوب بودن یا حتی مسلط بودن فاصله زیادی دارد. آن را فقط می‌توان به لطف زمانه‌ای که در آن زندگی می‌شده درک کرد. با این حال، اگر مغز خود را خاموش کنیم، موفق می‌شود ما را به طور منطقی سرگرم کند. این فیلم از ابتدا تا انتها پر از اکشن و تعلیق است، با بازیگران عالی، و ارول فین و رونالد ریگان جوان به عنوان قهرمانان بزرگ. آن‌ها بازیگران خوبی هستند و ارزششان زیر سوال نمی‌رود، اما واقعاً چالش‌های واقعی بسیار کمی برای آن‌ها وجود دارد: فیلم صرفاً نگران نشان دادن قهرمانی متفقین و به سخره گرفتن ماشین نظامی آلمان تا حد امکان است. به همان اندازه که تولید روی فیلم‌نامه خوب یا دیالوگ‌های خوب سرمایه‌گذاری نکرده بود، روی کیفیت ارزش‌های تولید یا جلوه‌ها نیز سرمایه‌گذاری نشده بود. فیلم‌برداری معمولی است و کار می‌کند، اما ما را افسون نمی‌کند، و دکورها و لباس‌ها کم‌وبیش در حد کارهایی است که باید انجام می‌شد، حتی اگر واقعاً درخشان نباشد. با این حال، ماشین‌هایی که استفاده شد را دوست داشتم، و تعقیب و گریز ماشین در گل‌ولای مزارع هلند. امیدوارم پیازهای لاله زیادی را خراب نکرده باشند.
2022-12-08