The Goose Steps Out

CinemaSerf (منتقد)

ویل هی تو این فیلم روحیه بخشِ زمان جنگ، واقعاً بازی خیلی خوبی ارائه میده. مشخص میشه که اون مو نمی‌زنه با یه ژنرال نازی که اتفاقاً مسئول یه مرکز سرشناس «جوانان هیتلری» هم هست. همون‌طور که انتظار دارین، شخصیتش یعنی «پاتس» کمترین شباهت ممکنه رو به یه ژنرال داره، اما طولی نمیکشه که به عنوان بدل فرستاده میشه اونجا و بین جوون‌های پرمدعای نژاد برتر آریایی، یه آشوب قابل‌پیش‌بینی راه می‌ندازه. «هی» همیشه استعداد خوبی تو سرگرم کردن مخاطب، زمان‌بندی عالی تو کمدی و چهره‌ی خیلی پر حس و حالی داشت - اینجا هم راحت می‌تونه چند بار لبخند به لبتون بیاره. چارلز هتری هم تو نقش «مکس» خیلی بامزه‌ست و حتی پیتر یوستینف هم تو نقش «کراوس» تو این لوده‌بازیِ دوست‌داشتنی کمی پلکیده؛ فیلمی که هدف تبلیغاتی کاملاً واضحی داشته و حدس می‌زنم اون زمان رو تماشاگرای بریتانیایی خیلی خوب جواب داده باشه. شاید یکم طولانی باشه، اما به هدفی که داشته می‌رسه و به عنوان نمونه‌ای از توانایی این ستاره در سرِ ذوق آوردن بیننده‌ها، تلاش قابل قبولیه.