Tales of Manhattan

Tales of Manhattan

به یک بازیگر به نام پل اورمن تصادفاً گفته می‌شود که کتِ رسمی و دست‌دوز جدیدش طلسم شده و برای هرکسی که آن را بپوشد بدبیاری می‌آورد. همان‌طور که ۴ نفری که بعد از او کت را می‌پوشند متوجه می‌شوند، بدبیاری اغلب می‌تواند به حقیقت منجر شود.

سال انتشار: 1942 کارگردان: Julien Duvivier ژانر: Comedy، Drama، Romance نویسندگان: Ben Hecht، Ferenc Molnár، Donald Ogden Stewart امتیاز: 7.3

راهنمای والدین Tales of Manhattan

نقدها و نظرات

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 7

مجموعه‌ای از داستان‌ها که حول‌وحوش یک کت رسمیِ مردانه شکل گرفته که توسط خیاطش طلسم شده... وقتی سفر کت از خانهٔ چارلز بویرِ جذاب شروع می‌شود، به نظر می‌رسد زندگی نسبتاً پیچیدهٔ او با ریتا هیورث را تحت تأثیر قرار می‌دهد و سپس وارد زندگی هنری فوندا، جینجر راجرز و سزار رومرو می‌شود. وقتی کارش آنجا تمام می‌شود، به مالکیت چارلز لاتونِ آهنگسازِ تازه‌کار و النسا لَنچستر درآمده و بعد به ادوارد جی. رابینسون می‌رسد؛ وکیلی که بخت با او یار نبوده، تا اینکه در نهایت دزدیده می‌شود و در یک سرقت مورداستفاده قرار می‌گیرد و در نهایت به دست چند سیاه‌پوست بسیار بسیار فقیرِ دوران رکود اقتصادی می‌افتد. این کت حکم همان نخی را دارد که تم‌های طمع، جاه‌طلبی، فریب، دروغ، عشق، آرزو و شرافت را به هم وصل می‌کند؛ اما خودش هم اصول اخلاقی خودش را دارد. درست مثل خیلی از طلسم‌ها، از آدم‌های خوب حمایت می‌کند و بلای جان آدم‌های خطاکار می‌شود - و این پنج داستان، به‌ویژه داستان‌های لاتون و رابینسون، روایت‌های کوتاه اما جذابی از آرزوها و گناهان صاحبان کت هستند. داستان فوندا/راجرز کمی دور از ذهن و بیش‌ازحد طولانی است، اما آن چهار تای دیگر پیامی موجز و کوبنده ارائه می‌دهند که این اثر را به آنتولوژی جذابی از بهترین و بدترین ویژگی‌های همهٔ ما تبدیل می‌کند.

2022-06-26