They All Kissed the Bride

CinemaSerf (منتقد)

جون کرافورد در نقش «ام‌جی» رئیس مقتدر یک شرکت کامیون‌رانی ظاهر شده که با مشت آهنین بر همه‌چیز حکمرانی می‌کند. از آن طرف، «هولمز» (ملوین داگلاس)، نویسنده زرنگی وارد ماجرا می‌شود که می‌داند کتابی نه‌چندان خوشایند درباره نحوه ثروتمند شدن پدر فقید او نوشته است. ام‌جی ترتیبی می‌دهد تا او به ناحق بازداشت شود و نیم ساعت بعدی فیلم را با کمک وکیلش رولاند یانگ («مارش») تلاش می‌کند تا از او رضایت‌نامه بگیرد؛ سندی که هولمز سرسختانه از امضایش خودداری می‌کند.

چیزی که در ادامه می‌بینیم یک موش و گربه بازی کمدی و لطیف است، چون نویسنده با وجود خصومت آشکار این زن کله‌شق، شروع به دلبری از او می‌کند. اگر بخواهم روراست باشم، کاراکتر داگلاس برایم واقعاً روی مخ و زیادی از خود راضی بود؛ کرافورد هم که نقشی بااراده دارد، خیلی راحت و قابل پیش‌بینی فریب نقشه‌های او را می‌خورد. با این‌که در کل فیلم کمدی سرگرم‌کننده و سبکی است، اما آن‌طور که باید به دلم ننشست. یانگ در نقش مشاور صبور او خوب تلاش می‌کند و بیلی برک و نیدیا وستمن (که بافتنی را به کار ترجیح می‌داد) هم نقش‌های کلیشه‌ای اما تا حدی بامزه‌ای دارند. تماشای ستاره‌ای مثل کرافورد که تلاش می‌کند از قالب زن‌های شیک‌پوش و مقتدر همیشگی‌اش در دهه ۴۰ فاصله بگیرد جذاب است و بازی قابل قبولی هم ارائه می‌دهد، هرچند چنگی به دل نمی‌زند. در نهایت فیلم جمع‌وجور و دلپذیری برای یک بار دیدن است، ولی شاهکار خاصی نیست.