December 7th
در پی حمله به پرل هاربر، جان فوردِ تهیه‌کننده به گرگ تولاندِ کارگردان — که هر دو در نیروی دریایی خدمت می‌کردند — مأموریت می‌دهد تا مستندی درباره آن روز شوم بسازد. آنچه تولاند ارائه کرد، مستندی ۸۲ دقیقه‌ای بود که نه تنها به حمله پرداخت، بلکه تمرکز شدیدی روی نقش به‌ظاهر پررنگ جمعیت ژاپنی‌های محلی به عنوان جاسوسانی داشت که اطلاعات را به کشورشان می‌فرستادند. فورد خود کارگردانی فیلم را بر عهده گرفت و ارتش در نهایت یک نسخه ۳۴ دقیقه‌ای را با تمرکز بر خود حمله منتشر کرد. نسخه طولانی‌تر، «عمو سام» را نشان می‌دهد که به مخاطبان می‌گوید آمریکا پیش از پرل هاربر چقدر ساده‌لوح بوده است؛ همراه با بازسازی صحنه‌هایی از جمع‌آوری اطلاعات توسط ژاپنی‌ها برای آماده‌سازی حمله.
سال انتشار: 1943 کارگردان: John Ford, Gregg Toland ژانر: Documentary، Action، Drama نویسندگان: Budd Schulberg امتیاز: 6.1نقدها و نظرات
talisencrw (منتقد)
کار قوی و محکمی بود. اخیراً کلاً به فیلم‌های تبلیغاتی (پروپاگاندا) و مستندهای جنگی جنگ جهانی دوم از هر دو طرف علاقه پیدا کردم. مخصوصاً خیلی دلم می‌خواست این اثر رو ببینم چون عاشق فیلم «آن‌ها قابل تعویض بودند» (They Were Expendable) جان فورد هستم. اگه شما هم به این‌جور موضوعات علاقه دارید، قطعاً ارزش وقت گذاشتن و پیدا کردنش رو داره. همیشه برام سوال بوده که آیا واقعاً میشه یک مستند کاملاً «بی‌طرف» و «عینی» ساخت؟ فقط همین تصمیماتی که یک کارگردان میگیره که چه چیزهایی رو ثبت کنه و چه چیزهایی رو نه، همچین کاری رو غیرممکن می‌کنه، این‌طور نیست؟ به نظرم به‌خصوص در مورد مستندهای ملی‌گرایانه مثل این اثر، موضوع دقیقاً همینه. اصلاً نمی‌دونم رقباش چه فیلم‌هایی بودن، اما این فیلم شایستگی برد اسکار بهترین مستند کوتاه رو برای فورد داشت؛ کار فوق‌العاده‌ای بود که کاملاً حق داشت بهش افتخار کنه.
2016-07-16CinemaSerf (منتقد)
اگرچه از نظر فنی یک داکیودرام (مستند-درام) محسوب میشه، اما بیشتر شبیه یک نگاه توطئه‌آمیز به گذشته‌ست که چطور ژاپنی‌ها تونستن در اون روز سرنوشت‌ساز، ارتش آمریکا رو این‌طور غافلگیر و زمین‌گیر کنن. روایات فیلم تا حدی در قالب یک گفتگوی خیالی بین «عمو سام» (والتر هوستون) و «آقای C» (هری داونپورت) پیش میره. اونا در ابتدا از ویژگی‌ها و تعامل قومیت‌ها و ملیت‌های مختلف که اقتصاد هاوایی رو به‌خصوص با نیشکر و آناناس متحول کردن تعریف می‌کنند، اما کم‌کم لحن تهدیدآمیزتری در مورد اون ۱۵۷ هزار نفری که حدود یک‌سوم جمعیت رو تشکیل میدن و ریشه ژاپنی دارن، به خودش میگیره. آیا اونا فقط به اصالت و آیین شینتوی خودشون افتخار می‌کردن، یا بخشی از یک شبکه ستون پنجم بودن که اطلاعات حساس در مورد جابه‌جایی ناوگان و دیگر فعالیت‌های نظامی رو از طریق کنسولگری ژاپن به کشورشون می‌فرستادن؟ (کنسولگری‌ای که اینجا تقریباً دیوار به دیوار کاردار نازی‌ها نشان داده میشه). این بخش‌های دراماتیک و برپایه حدس و گمان خیلی چیزی به فیلم اضافه نمیکنن، اما نمیشه از تاثیرگذاری بخش‌هایی از تدوین که حمله به پرل هاربر رو نشان میده چشم‌پوشی کرد. با استفاده از یک مجموعه به طرز شگفت‌انگیزی کامل از فیلم‌های واقعی (که مشخصاً با بازسازی برخی صحنه‌های اکشن ترکیب شده)، حدود پنج دقیقه از حمله مداوم به پایگاه، کشتی‌ها و پایگاه‌های هوایی مجاور رو می‌بینیم که چطور زیر ضربات بیش از ۲۰۰ هواپیما که نیروهای دفاعی رو کاملاً غافلگیر کردن، له میشن. در پایان این اثر، اگه فکر کنید دیگه هیچ کشتی یا هواپیمایی سالم و قابل استفاده باقی نمونده، کاملاً بهتون حق میدم؛ به عنوان ابزاری برای ایجاد و تقویت حس ضد ژاپنی در دوران جنگ، احتمالاً در سال ۱۹۴۳ خیلی خوب جواب داده بود. فیلم‌های بهتری هستن که حوادث ۷ دسامبر رو به تصویر بکشن، اما تعداد کمی از اونا تونستن از چنین دامنه وسیعی از تصاویر به این خوبی استفاده کنن.
2025-08-20