Destroyer
داستانی ملی‌گرایانه و حماسی از یک ناو جنگی جدید آمریکایی به نام «جان پل جونز» (JOHN PAUL JONES)، از روزی که کیل (استخوان‌بندی) آن گذاشته می شود تا روزی که به شکلی نزدیک به آخرین سفر دریایی‌اش می رسد. در میان خدمه، استیو بولسلافسکی حضور دارد، جوشکار کارخانه کشتی‌سازی که در ساختن این ناو کمک کرده و دوباره با درجه قدیمی‌اش به عنوان ناوبر ارشد به خدمت بازگشته است. پس از ناکامی در آزمایش‌های دریایی، ناو به ماموریت حمل نامه گمارده می شود، تا اینکه درگیر نبردی مرگبار با یک زیردریایی ژاپنی می گردد. پس از اصابت اژدر و در آستانه غرق شدن، کاپیتان و خدمه نقشه‌ای می‌کشند تا هم کشتی را نجات دهند و هم زیردریایی را نابود کنند.
سال انتشار: 1943 کارگردان: William A. Seiter, Ray Enright ژانر: Drama، Thriller، War نویسندگان: Frank Wead، Lewis Meltzer، Borden Chase امتیاز: 6.3نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
این فیلم در واقع صرفاً یک قطعه پروپاگاندا در دوران جنگ است که تلاش‌های درخشان ناو جنگی نیروی دریایی ایالات متحده را ستایش می‌کند. از مرحله ساخت، به آب اندازی و آزمایش‌های دریایی، فیلم «بولی» (با بازی ادوارد جی. رابینسون) را دنبال می‌کند که در آخرین ناو «یواس‌اس جان پل جونز» خدمت کرده و مصمم است در این یکی هم خدمت کند. این سرسختی باعث ایجاد دلخوری با «دونوهو»ی جوان‌تر (با بازی گلن فورد) می‌شود که جایش را بهولی گرفته است - و این دو مرد اصلا با هم کنار نمی‌آیند. «دونوهو» با «مری» (مارگریت چپمن)، دختر مرد مسن‌تر، وارد رابطه می‌شود و این مسئله تنش بین آن‌ها را بیشتر می‌کند. در دریا - جایی که فیلم زمان بسیار کمی را در آن سپری می‌کند - کشتی مشکلات اولیه زیادی دارد و خدمه کم‌کم «بولی» را به چشم یک آدم نحس (یونس) می‌بینند. البته، ماجرا نمی‌تواند این‌طور تمام شود؛ ما می‌دانیم که نیم ساعت اول صرفاً مقدمه‌ای است برای مقداری اکشن دریایی هیجان‌انگیز از سوی این کشتی در مخمصه افتاده. اگر فیلم بیشتر یک اثر ماجراجویی بود، احتمالاً از آن بیشتر لذت می‌بردم، اما در واقع چیز خاصی نیست. گلن فورد اصلاً حضور تأثیرگذاری ندارد، و با اینکه رابینسون شخصیت سرسخت و لجبازی دارد، اما پیام فیلم در روایتی با کارگردانی و فیلمنامه ضعیف گم می‌شود. در مجموع، فیلمی متوسط و معمولی است.
2022-04-04