Gung Ho!

CinemaSerf (منتقد)

در حالی که ایالات متحده هنور در شوک بمباران پرل هاربر است، ارتش تصمیم می‌گیرد جوخه‌ای از سربازان بسیار آموزش‌دیده را تشکیل دهد تا به اعماق قلمرو تحت اشغال ژاپن بروند و دست به عملیات‌های خرابکارانه خطرناکی بزنند. به رهبری «توروالد» (راندولف اسکات) مصمم و باتجربه، یک جوخه -که بسیاری از آن‌ها غیرنظامی هستند- از صفر تشکیل شده و در تمام فنون جنگل‌جنگلی آموزش می‌بینند تا عازم نبرد با دشمنی شوند که می‌دانند از نظر تعداد و تجهیزات برتر است و در جزیره‌ای در اقیانوس آرام سنگر گرفته است. عناصر دراماتیک این فیلم چیز خیلی ویژه‌ای نیستند، و به نظرم اسکات هم هیچ‌گاه بازی خیلی قدرتمندی روی پرده نداشت. چیزی که این اثر را کمی جذاب‌تر می‌کند، ریشه‌های واقعی داستان است؛ نمونه‌ای از این دسته از جوخه‌ها واقعاً وجود داشتند، و تصویربرداری صحنه‌های نبرد در بخش‌های پایانی واقعاً نشان می‌دهد که ماموریت آن‌ها چقدر خطرناک بوده و دشمنشان چقدر در دفع حمله آن‌ها بی‌رحم بوده است. شاید تعداد سخنرانی‌های پرشور و حماسی کمی زیاد باشد که بیشتر مناسب سالن سینماست تا خود فیلم، اما یک درجه مشخص از اصالت در گردهمایی چهره‌های آشنا وجود دارد که نماینده مردانی هستند که دلایلشان برای داوطلبان شدن در این ماموریت به اندازه شخصیت‌هایشان متنوع است. البته که فیلم در مرز پروپاگاندا جنگی حرکت می‌کند، اما ری انرایت موفق شده پیام وطن‌پرستانه را با یک ماجراجویی اکشن ترکیب کند که پر از اتفاق، نسبتاً خوب ساخته شده و بدون اینکه به شکل افراطی ملی‌گرایانه باشد، بسیار هیجان‌انگیز است.