In Old Oklahoma
کابویی به نام دن سامرز و مرد نفت‌چی جیم «هانک» گاردنر برای به دست آوردن حقوق اجاره چاه‌های نفت در زمین‌های سرخ‌پوستان در اکلاهما و همچنین جلب توجه مارتا اسکات، معلم مدرسه، با یکدیگر رقابت می‌کنند.
سال انتشار: 1943 کارگردان: Albert S. Rogell ژانر: Drama، Western نویسندگان: Thomson Burtis، Ethel Hill، Eleanore Griffin امتیاز: 6.4راهنمای والدین In Old Oklahoma
نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
کلمه جنگ کمی برای این فیلم بزرگ است، بیشتر شبیه یک درگیری کوچک بین گربه‌های وحشی است. جان وین و آلبرت دکر در این فیلمِ استودیوی ریپابلیک پیکچرز که در یوتا آمریکا فیلمبرداری شده، برای تصاحب حقوق نفت در سرزمین سرخ‌پوستان و جلب توجه مارتا اسکات با هم رقابت می‌کنند. این فیلم به لطف شخصیت‌ها و فضای مدرن‌ترش، وسترن نسبتاً جالبی است که در آن وین و دکر نمایندگان جناح‌های قدیمی و جدید غرب هستند. فیلم بر اساس داستانی از تامسون برتیس ساخته شده که فیلمنامه را به همراه النور گریفین و اتل هیل نوشته است. آلبرت راگل فیلم را به همان شیوه کارمندانه‌ای که به درد کارنامه‌اش می‌خورد کارگردانی کرده. یک داستان کاملاً معمولی که راستش را بخواهید نجاتش در یک‌سوم پایانی اتفاق می‌افتد؛ جایی که خوشبختانه ریتم اکشن تندتر می‌شود و چیزی شبیه به هیجان به تماشاگر تزریق می‌شود. رویکرد سبک‌سرانه به بخش رمانتیک داستان خیلی به دل نمی‌نشیند و یک مشت‌زنی باشکوه بین دو شخصیت اصلی به این دلیل خراب می‌شود که راگل نمی‌تواند حضور بدلکاران را پنهان کند. اما خب، بدلکاران همیشه مستحق لحظه خودنمایی خود هستند. جورج 'گبی' هیز مثل همیشه حمایت محکمی از فیلم می‌کند و جان وین هم طبق روال همیشه کاریزمای بالایی روی پرده دارد، به خصوص وقتی با کلت خود تیراندازی می‌کند. اما با وجود بودجه‌ای که از سطح معمول فیلم‌های ریپابلیک بالاتر است، این فیلم همچنان اثری است که فقط به درد طرفداران دهه‌چهل‌وهفتادی جان وین می‌خورد. ۴/۱۰
2017-05-12r96sk (منتقد)
یک وسترن سرگرم‌کننده از سال ۱۹۴۳. فیلم «جنگ گربه‌های وحشی» از ابتدا تا انتها مرا میخکوب خودش نگه داشت و واقعاً از تماشای پیشروی داستانِ نفت‌محور آن لذت بردم. بازی‌های خوبی از جان وین (دانیل)، مارتا اسکات (کاترین) و آلبرت دکر (جیم) ارائه شده است. سکانس‌های اکشن هم به خوبی از آب درآمده‌اند. بدیهی است که برخی عناصر داستان کهنه شده‌اند، به خصوص در مورد کاترین با بازی مارتا اسکات که شخصیت‌پردازی فوق‌العاده‌ای ندارد؛ البته به جز شاید در سکانس‌های ابتدایی. با این حال، از این منظر، داستان نسبتاً دلپذیری درباره بومیان آمریکا دارد که چیزی است که همیشه در این فیلم‌های قدیمی نمی‌بینید. در نهایت، ۱۰۲ دقیقه از تماشای این فیلم لذت بردم. ریتم فیلم خوب و بازی‌ها عالی بودند.
2020-10-16CinemaSerf (منتقد)
این فیلم قطعا یکی از آثار متمایز جان وین است؛ جایی که او نقش «دان سامرز»، کابویی در آستانه قرن بیستم را بازی می‌کند که تصمیم می‌گیرد با اکتشاف نفت پول به دست آورد. نقشه‌اش این است که با سرخ‌پوستان محلی در اکلاهما کار کند تا زمین‌هایشان را آباد کند، اما با رقابت سرسختی از سوی یک نفت‌چی محلی به نام «جیم گاردنر» (با بازی آلبرت دکر) مواجه می‌شود که خودش هم چشم طمع به این زمین‌ها دوخته است - البته با شرایطی بسیار ناخواسته‌تر برای صاحبان اصلی‌شان... به لطف کمی شانس و دوستی در جاهای بالا، «دان» شانس خودش را امتحان می‌کند - اما آیا او می‌تواند نفت را پیدا کند و به موقع آن را به بازار برساند؟ این یک بازی جذاب از دوک (لقب جان وین) است - او شخصیت‌پردازی به مراتب بهتری نسبت به بسیاری از نقش‌آفرینی‌های اولیه‌اش دارد؛ دیالوگ‌ها صمیمانه‌تر هستند و به کاریزمای غیرقابل انکارش فرصت بیشتری برای درخشش داده شده است. همیشه فکر می‌کردم وین و ارول فیلین یک ویژگی مشترک داشتند - هر دو زمانی شکوفا می‌شدند که گروهی از بازیگران باتجربه و ثابت در کنارشان بودند. در اینجا، حضور همیشه پرانرژی «گبی» هیز کمک می‌کند تا فیلم با ریتم خوبی به جلو برود، و اگرچه شخصیت «کتی» با بازی مارتا اسکات عمق زیادی ندارد، اما باز هم موفق می‌شود جذابیت بیشتری به این نسخه نفتی از داستان داود و جالوت اضافه کند - به خصوص که هر دو مرد شیفته او هستند. من قطعاً این فیلم را در فهرست ۱۰ فیلم برتر او قرار می‌دهم...
2022-06-26