Thank Your Lucky Stars

CinemaSerf (منتقد)

چند تا ترانه‌سرا می‌تونن کلمه‌ای مثل «نایلون» رو با «دکل» هم‌قافیه کنن؟ خب، این دقیقاً سطح کار افرادی مثل فرانک لوسر و جانی مرسر تو این فیلم مفرح و عامه‌پسنده که کلی بازیگر تراز اول رو دور هم جمع کرده تا به یک بهانه ساده و بی‌مزه برای ادی کانتر آب‌ورنگ بده. ادی که نقش خودش رو بازی می‌کنه، مصممه کنترل یک شو بزرگ رو از دست تهیه‌کننده‌اش «فارنزورث» (ادوارد اورت هورتون) و آهنگسازش «شلنکا» (اس. زد. ساکال) خارج کنه؛ اون‌ها هم با عجز و التماس محتاج ادی هستن تا داینا شور رو وارد کار کنه. در نهایت، تهیه‌کننده‌ها چاره‌ای جز تسلیم ندارند، اما وقتی ادی شوخی‌های خاص خودش رو به برنامه تحمیل می‌کنه، کارشون به جنون می‌کشه. در این بین، دست تقدیر وارد عمل میشه و اون‌ها رو با «جو» آشنا می‌کنه. جو سیب دو نیم‌شده ادیه! پس اگه بتونن جاهاشون رو عوض کنن، می‌تونن آدم جدید رو مدیریت کنن و قبلی رو یه جای دیگه سرگرم نگه دارن.

این خط اصلی داستانه و کاملاً ارزش دیدن داره، چون به کانتر اجازه میده دوبار با شوخی‌های لوسش رژه بره. اما بدنه اصلی فیلم مجموعه‌ای از اجراهای روی صحنه توسط طیف وسیعی از ستارگانه. جذاب‌ترین اجراها برام اولیویا د هاویلند، ایدا لوپینو و جورج توبیاس بودن که رو صحنه روالی شبیه برنامه‌های کودکانه رفتن؛ بعدشم ارول فلین که برای پنهان کردن ناشنوایی موسیقایی‌اش، با لهجه لندنی یک ترانه زمان جنگ می‌خونه و به نازی‌ها هشدار میده «این همون چیزیه که بهش می‌رسید!».

چیزی که این فیلم نشون میده اینه که چقدر ظاهر خیلی از این آکتورها شبیه هم بوده. آن شریدان، جوان لزلی، خانم شور... همه‌شون ظاهر اصیل «استودیویی» داشتند. ستاره واقعی این شو قطعاً بت دیویسه که صدای خوانندگی برای لالایی بچه هم نداره چه برسه به صحنه به این بزرگی، اما با بازیگری پرقدرتش روی اجرای آهنگ «یا خیلی جوونند یا خیلی پیر» و پرت شدنش توسط قهرمان ژیترباگ یعنی کنراد ویدل، تو برنامه مشارکت می‌کنه و در عین حال از المان‌های خیمه‌شب‌بازی این موزیکال فاصله می‌گیره.

از بازی گیج و خنگ ساکال لذت بردم و کانتر هم نشون داد وقتی پای سوژه کردن خودش وسط باشه کم نمیاره، هرچند اگه دست من بود روی اون تخت جراحی متحرک می‌بستمش! در کل فیلم نماد خوبی از تلاش‌های هالیوود و برادوی برای حمایت از ارتش و جمع‌آوری سرمایه اوراق قرضه جنگیه، و اگرچه شاید یکم طولانی باشه اما تنوع کافی برای زنده نگه داشتن جذابیتش رو داره.