Black Magic
از آنجا که چارلی چان قصد دارد به هونولولو برگردد، دیگر نیازی به خدمات بیرمنگام ندارد. بیرمنگام هم شغلی به عنوان پیشخدمت برای ویلیام و جاستین بونر پیدا می‌کند؛ زوجی ظاهراً شیاد که به طور منظم برنامه‌های احضار روح و فعالیت‌های ماورایی در خانه خود برگزار می‌کنند. وقتی فرانسیس، دختر زیبای چارلی، از سر کنجکاوی در یک جلسه احضار روح شرکت می‌کند، آقای بونر هدف گلوله قرار می‌گیرد و فرانسیس بلافاصله به عنوان مظنون شناخته می‌شود. چارلی سفر خود به خانه را به تعویق می‌اندازد تا در تحقیقات کمک کند؛ تحقیقی که با پیدا نشدن گلوله در زخم و خودکشی هیپنوتیزمی خانم بونر (که مجبور می‌شود خودش را از بالای پشت‌بام ساختمانی در مرکز شهر به پایین پرت کند) پیچیده‌تر می‌شود.
سال انتشار: 1944 کارگردان: Phil Rosen ژانر: Horror، Mystery نویسندگان: Earl Derr Biggers، George Callahan امتیاز: 6.3نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
خب، این یکی واقعاً برای شروع کردن دست‌پاچه است. این بار دخترش "فرانسیس" (با بازی فرانسیس چان) است که به «بابا» کمک می‌کند تا فعالیت‌های عجیبی را در خانه کارفرمایان جدید "بیرمنگام براون" (با بازی مونتان مورلند) بررسی کند؛ بیرمنگام توسط "چارلی" اخراج شده بود—چون چارلی فقط می‌خواست به هونولولو برگردد. وقتی هیپنوتیزم باعث می‌شود زنی قدمی فراتر از حد بگذارد، مسابقه‌ای برای خنثی کردن آن عامل مرموز و شرور قبل از اینکه اتفاق بدی برای کس دیگری بیفتد، شروع می‌شود. مورلند خیلی زور می‌زند، رفتارهای خنده‌دارش خیلی مصنوعی و زورکی است، و با اینکه گاهی اوقات روی اعصاب می‌رفت، ولی جای خالی "جیمی" هم حس می‌شود. موضوعات روان‌شناسی و ماوراءالطبیعه دستمایه خوبی برای این فیلم‌ها بوده، اما شاید این یکی می‌خواهد از یک میوه کاملاً پلاسیده و له شده هم بیشتر آب بکشد (شاید بشود اسم این را گذاشت یک «تکه‌کلامِ چارلی»؟) و من تماشای آن را بسیار طولانی یافتم. با این حال، لحظات پرتعلیقی هم دارد، فیلم وحشتناکی نیست—فقط چند تا از مواد تشکیل‌دهنده‌اش کم است.
2022-06-30