Lady in the Dark

CinemaSerf (منتقد)

«لایزا» (با بازی جینجر راجرز) سردبیر یک مجله مد روزه که از کل‌کل کردن با کارمندش «چارلی» (ری میلند) لذت می‌بره و مدام در حال راضی نگه داشتن عکاس همیشه‌ناراضیش «پکستون» (میشا اور) هستش. اون از طرفی یکم داغون و پر از اضطرابه، واسه همین پزشکش پیشنهاد می‌کنه بره پیش یک روان‌درمانگر (باری سلیوان). این شاخه از پزشکی اون زمان هنوز نوپا بود و خیلیا با تردید بهش نگاه می‌کردند، اما اون با اکراه قبول می‌کنه و روان‌پزشک هم بلافاصله متوجه می‌شه که این زن مطلقه یه سری مشکلات عمیقاً مدفون‌شده داره.

برای کمک بهش، شروع می‌کنه به بررسی سناریوهایی که ممکنه ریشه ترومای اون رو بیرون بکشه. همین موضوع باعث میشه راجرز نیم‌دوجین سکانس‌های رویاگونه داشته باشه؛ از روتین‌های موزیکال و جذاب گرفته تا سکانس‌های رمانتیک کم‌توفیق‌تر با «کورتیس» (جون هال) بازیگر خوش‌تیپ و شوهر سابقش «نسبيت» (وارنر باکستر) که انگار هنوز یه جورایی دوستش داره.

نه اینکه فیلم بدی باشه، فقط زیادی تکه‌تکه و پراکنده‌ست و هیجانی برای نتیجه پایانی وجود نداره، چون عناصر کمدی هم به‌سختی لبخند به لب می‌ارن. فیلم بهترین لحظاتش رو زمانی داره که فقط میلند و راجرز توی صحنه هستن، اما متأسفانه اون‌قدر زیاد نیست که کل فیلم رو بکشه. به نظرم فیلم با اینکه رنگارنگ و با خلاقیت فیلم‌برداری شده بود، اما باز هم یکم ناامیدکننده بود.