The Brighton Strangler
در طول جنگ جهانی دوم، یکی از موفق‌ترین نمایش‌های تئاتر لندن درباره قاتلی است که قربانیانش را خفه می‌کند. بازیگر این نقش آن‌قدر با کاراکتر قاتل همذات‌پنداری می‌کند که پس از اصابت ضربه‌ای به سرش در بمباران هوایی، باور می‌کند خودش واقعاً همان قاتل خفه‌کننده است.
سال انتشار: 1945 کارگردان: Max Nosseck ژانر: Crime، Drama، Film-Noir نویسندگان: Arnold Lipp، Max Nosseck، Hugh Gray امتیاز: 6.3راهنمای والدین The Brighton Strangler
نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
سال نو رو نخواهی دید! در طول جنگ جهانی دوم و درست حین یکی از بمباران‌های هوایی لوفت‌وافه در لندن، رجینالد پارکر، بازیگر موفق تئاتر، بی‌هوش میشه و ضربه مغزی شدیدی می‌خوره. وقتی به هوش میاد، باور می‌کنه که خودش ادوارد گری، یعنی همون «خفه‌کننده معروف برایتون» هست که نقشش رو روی صحنه بازی می‌کرد!
فیلم The Brighton Strangler با زمان جمع‌وجورِ ۶۷ دقیقه‌ای‌ش، دقیقاً به اندازه کافی وقت داره تا وارد اصل مطلب بشه و کارش رو به بهترین شکل ممکن انجام بده. یه جورایی مثل یه جواهر نادیده گرفته‌شده می‌مونه؛ اون‌قدر حس تعلیق و تهدید ترسناک داره که بتونه طرفدارهای فیلم‌های مهیج و نوآر سیاه و سفید رو حسابی راضی کنه. با دکورهای عالی، فیلمبرداری تمیز مکس نوسِک و بازی درخشان جان لودر در نقش اصلی، شخصاً فکر می‌کنم این اثر لیاقت این رو داره که آدم‌های بیشتری ببیننش. از اون دست فیلم‌هاییه که به‌ندرت در تلویزیون بریتانیا پخش میشه و وقت‌هایی هم که شانس بیاره، توی ساعات مرده بامداد از شبکه BBC 2 پخش میشه. تا وقتی جدول پخش تلویزیون توجه درستی به این آثار نشون نده، در حق این فیلم‌ها واقعاً کم‌لطفی خواهد شد. پس حواستون به این فیلم باشه؛ درسته که شاید این فرمول داستانی الان یکم قدیمی به نظر بیاد، ولی خودتون رو به سال ۱۹۴۵ ببرید، بزنید به دل مه غلیظ لندن و حواستون به اون مرد کلاه‌به‌سری که داره به سمتتون میاد باشه... ۸ از ۱۰.
CinemaSerf (منتقد)
به نظرم این اثر خیلی بهتر از کارهای معمولیه که از جان لودر دیدم. اون نقش بازیگر موفقی رو بازی می‌کنه که ۳۰۰ شب تماشاگرها رو با هنرنماییش شگفت‌زده کرده، ولی حالا دیگه حسابی خسته شده. قصد داره همراه نامزدش «آپریل» (جون دوپرز) برای استراحت به ساحل بره، اما گرفتار بمباران میشن و صحنه بعدی سرش باندپیچی شده. این وسط جسد آدم‌هایی پیدا میشه که خفه شدن، و کم‌کم این حس به وجود میاد که نکته بعد از اون ضربه مغزی، گرفتار حالتی شبیه «دکتر جکیل و آقای هاید» شده باشه؟
شیمی و پویایی بامزه‌ای بین دو شخصیت اصلی وجود داره و چند تا چهره آشنا هم هر از گاهی دیده میشن تا وزن فیلم رو بالا ببرن و حال‌وهوای گیشه آن‌سوی اقیانوس اطلس (مایکل سنت انجل) رو به این اثر اضافه کنند. در کل یه فیلم نوآر جمع‌وجور و کم‌هزینه مربوط به دوران جنگه که کاملاً سرگرم‌کننده و دیدنیه، فضاسازی ترسناک جذابی داره و در پایان هم یه غافلگیری باحال به مخاطب تحویل میده.