Molly and Me

CinemaSerf (منتقد)

«مولی» (گریسی فیلدز) حسابی از درآوردن نان بخور و نمیر با تئاترهای دوره‌گردی خسته شده، به همین خاطر تصمیم می‌گیرد با پیدا کردن یک شغل واقعی به عنوان خدمتکار، زندگی‌اش را سروسامان بدهد. با کمک دوستان بازیگرش، سر از خانه «جان گراهام» (مانتی وولی) درمی‌آورد؛ یک سیاستمدار بازنشسته و به‌شدت بداخلاق که در خانه‌ای مجلل زندگی می‌کند. رویکرد صریح و رفتارهای مولی اصلاً به مذاق خدمه قدیمی خانه خوش نمی‌آید، در نتیجه همه‌شان دسته‌جمعی کار را ول می‌کنند و می‌روند؛ حالا مولی مجبور است همکاران بازیگر قدیمی‌اش را به زور وارد ماجرا کند تا جای خالی آن‌ها را پر کنند. اوضاع وقتی حساس‌تر می‌شود که می‌فهمند رئیس قرار است برای یک شخصیت خیلی مهم مهمانی شام برگزار کند؛ شامی که سرنوشت بازگشت دوباره‌اش به پارلمان را تعیین می‌کند. از قضا پسر نوجوانش «جیمی» (رادی مک‌داول) هم با پای آسیب‌دیده از مدرسه به خانه آمده، سریع از ماجرا بو می‌برد و... خب، بقیه‌اش را باید خودتان ببینید.
حضور «وولی» در فیلم مختصر است، ولی همین باعث شده تا بقیه بازیگران داستان را با شوخی‌ها و موقعیت‌های بامزه‌شان جلو ببرند و خرده‌پیرنگ‌های شیرینی خلق کنند که مدام خنده به لبتان می‌آورد. البته خنده‌اش به خاطر متن فیلمنامه نیست، بلکه به خاطر طرز هماهنگ شدن و هنرنمایی تک‌تک اعضای گروه برای رسیدن به هدف مشترکشان است؛ آن هم با یک زمان‌بندی کمدی معرکه! فیلم کوتاه و خوش‌ریتم است و ارزش یک‌بار دیدن را دارد.