La perla

John Chard (منتقد)

این داستانیه که پیرمردها برای بچه‌ها تعریف می‌کنن؛ خودشون هم دقیقاً مطمئن نیستن کی و کجا اتفاق افتاده.

فیلم «The Pearl» به کارگردانی امیلیو فرناندز ساخته شده و جان اشتاین‌بک به همراه فرناندز و جک واگنر، رمان کوتاه خودش با همین نام رو برای فیلمنامه اقتباس کرده. پدرو آرمنداریز، ماریا النا مارکس، فرناندو واگنر، گیلبرتو گونزالس، خوان گارسیا و چارلز رونر بازیگران فیلم هستن. موسیقی اثر از آنتونیو دیاز کنده و فیلمبرداری فوق‌العاده هم کار گابریل فیگوروا است.

ماجرا در لاپاز مکزیک می‌گذره؛ وقتی عقرب پسر کینو و خوآنا رو نیش می‌زنه، این زوج به خاطر نداشتن پول برای درمان پزشکی به استیصال می‌رسن. اما با پیدا شدن یه مروارید بزرگ توسط کینو، نور امید می‌تابه؛ چیزی که ظاهراً پاسخ دعاهای اون‌هاست... ولی آیا واقعاً همینه؟

در اصل ما با یه نمایش اخلاقی درباره تباهی و فساد ناشی از طمع طرفیم. به محض پیدا شدن این مروارید، چهره کریه و پلید انسان‌ها آشکار می‌شه. اطرافیان کینو و خوآنا — که یه زوج ساده، درستکار اما فقیرن — ناگهان چشم طمع به ثروت حاصل از مروارید می‌دوزن و حتی حاضرن برای رسیدن بهش دست به بزرگ‌ترین گناهان بزنن. این مروارید حتی میون این زن و شوهر عاشق هم فاصله می‌اندازه و داستان ما رو کاملاً مجذوب خودش می‌کنه تا ببینیم کار به کجا ختم می‌شه.

شاید لحن روایت خیلی ظریف نباشه و رد پای قلم سنگین و بی‌تعارف اشتاین‌بک توش پررنگ باشه، اما شکی نیست که داستانی به‌شدت گیرا و تاثیرگذاره. جلوه‌های بصری خیره‌کننده هم لذت تماشای فیلم رو دوچندان می‌کنه. فرناندز و فیگوروا با فیلمبرداری اتمسفریک و قاب‌های زاویه‌دار و نماهای روبه‌پایین، به زیبایی هرچه‌تمام‌تر تلاطم و انحطاط روح انسان رو به تصویر کشیدن. سال ۱۹۴۷ همون دورانیه که سبک فیلم نوآر در اوج شکوفایی بود و بدون شک علاقه‌مندان به این ژانر باید «The Pearl» رو توی فهرست فیلم‌های واجبی که باید ببینن قرار بدن. ۸ از ۱۰