Tonight and Every Night

CinemaSerf (منتقد)

تئاتر «ویندمیل» در لندن به این معروف بود که در تمام طول بمباران‌های شدید جنگ جهانی دوم باز می‌موند و این فیلم کمدی-رمانتیک و حال‌خوب‌کن دوران جنگ هم دقیقاً تو همین فضا روایت میشه. البته اینجا اسمش رو گذاشتن «میوزیک باکس»؛ جایی که پاتوق سرگرمی مردمیه که حتی زیر بارون بمب‌های آلمانی هم حاضر نیستن یک شب اجرا رو از دست بدن. «سم» (ارنست کوسارت) مدیر صحنه صبور و باابهت تئاتره و ما از دریچه چشم‌های اون به گذشته سفر می‌کنیم و با «تولی» سخت‌گیر (فلورنس بیتس که تمام تلاشش رو کرده شبیه دیم می ویتی بازی کنه) آشنا میشیم که داره برای نمایش موزیکال جدیدش بازیگر انتخاب می‌کنه.

در این بین، یه جوون شیک‌پوش از منچستر پیدا میشه که هیچ رقص طراحی‌شده‌ای بلد نیست؛ فقط دوست داره با هر آهنگی که از رادیو می‌شنوه، بداهه برقصه. اون هنرنمایی می‌کنه و تولی هم از خودش و هم از کارش خوشش میاد، اما به این نتیجه می‌رسه که به کارش نمیاد. خوشبختانه برای «تامی» (مارک پلات)، دو نفر از اعضای گروه سعی می‌کنن نظر تولی رو عوض کنن و به تامی حرکاتی یاد میدن که بتونه مدام تکرار کنه... «راز» (ریتا هیورث) و «جودی» (جانت بلر) دخترهای آمریکایی هستن که دارن سهم خودشون رو در جنگ ادا می‌کنن، کاری که اغلب خیلی خطرناکه. تو پناهگاه زیر صحنه تئاتره که «راز» با «لاندی» (لی بومن)، خلبان نیروی هوایی سلطنتی، روبرو میشه و کی می‌دونه، شاید یه عشق پرشور این وسط جوونه بزنه؟

خب، اگه قرار باشه عشقی شکل بگیره، مسیر برای همه هموار نخواهد بود، مخصوصاً برای «تامی» دلباخته؛ جنگ هم اصلاً قصد نداره بشینه کنار تا اینا مراحل خواستگاری و دلبری رو طی کنن! این نکته آخر واقعاً به زیباترین شکل ممکن تو فیلم به تصویر کشیده شده. اما در طول مسیر، کلی اجرای روی صحنه قشنگ داریم که به ریتا هیورث اجازه میده استعدادهای چندگانه‌اش رو به رخ بکشه؛ همین‌طور بلر و پلات هم بازی‌های جذابی ارائه میدن. موسیقی فیلم اثر سمی کان و جول استاین حس آشنایی داره، هرچند آهنگ فوق‌العاده خاصی توش شنیده نمیشه، شاید به جز ترانه "Anywhere" که خود بلر اون رو می‌خونه و تا حدی متمایزه. در کل، این یه فیلم پرانرژی و رنگارنگه که پایداری و خوش‌بینی مردم رو در طول جنگ جهانی دوم نشون میده و ثابت می‌کنه این نمایش‌ها چقدر برای روحیه سربازها و پرت کردن حواسشون از خطرات جنگ حیاتی بودن.