Wonder Man
باضی بلئو (Buzzy Bellew)، هنرمند پرسر و صدای کلوپ شبانه، شاهد یک قتل توسط گانگستری به نام تن گراند جکسون (Ten Grand Jackson) بوده است. یک شب، دو نفر از افراد جکسون باضی را میکشند و جسد او را در دریاچه پارک پراسپکت در بروکلین رها میکنند. باضی به عنوان یک روح بازمیگردد و همزاد کتابخوان خود، ادوین دینگل (Edwin Dingle)، را به پارک پراسپکت احضار میکند تا او بتواند به پلیس کمک کند تا جکسون را گیر بیندازد.
سال انتشار: 1945 کارگردان: H. Bruce Humberstone ژانر: Comedy، Fantasy، Musical نویسندگان: Don Hartman، Melville Shavelson، Philip Rapp امتیاز: 6.8نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
دنی کی (Danny Kaye) در نقش «دینگل» ظاهر شده است؛ یک هنرمند جذاب اما کمی آزاردهنده در کلوپ شبانه که پس از دیدن یک قتل، با چند آدمکش به مشکل میخورد. روح او برمیگردد تا تلاش کند به دوقلوی نسبتاً ترسویش انگیزه دهد تا به دستگیری قاتلانش توسط پلیس کمک کند. این رویکرد شخصیت دوگانه، فرصتهای زیادی برای کمدی سبک فراهم میکند. «دینگل» باید بین توجه نامزدش «میج» (Midge) با بازی ورا-الن (Vera-Allen) - که نامزد مقتول بوده - و کتابدار خجالتی و منزوی «الن» (Ellen) با بازی ویرجینیا مایو (Virginia Mayo) که مرد آرامتر را ترجیح میدهد، تعادل برقرار کند. راستش را بخواهید، این خط داستانی مثلث عشقی کمی خستهکننده است و به شکلی نسبتاً قابل پیشبینی به پایان میرسد؛ در واقع کل داستان چندان قابل توجه نیست. دنی کی زمانی در بهترین حالت خود است که ظاهراً توسط دوقلویش «تسخیر» شده - و قطعه مرتبط با آلرژی به گل یعنی «اوچی چورنیا» (Otchi Tchorniya) نقطه اوج فیلم است. جلوههای ویژه نیز بسیار قابل توجه هستند. هر دو شخصیت «دینگل» مکرراً و بدون اینکه به چشم بیاید در یک فریم ظاهر میشوند و حتی تجسم روحی از میان اشیاء عبور میکند. هواداران این ستاره شاید از این فیلم چیزهای بیشتری به دست آورند، اما من اجرای او را بیش از حد مسلط دیدم، بقیه فیلم در برابر حضورهای او به چشم نمیآید و تمام آهنگها به جز «بسیار عاشق» (So in Love) اثر لئو رابین (Leo Robin) و دیوید رز (David Rose) نسبتاً بیروح هستند. فیلم عجیبوغریب، رنگارنگ و با ریتم مناسبی است، بنابراین طرفداران باید از آن لذت ببرند - فقط برای من کمی زیادهروی شده بود.
2022-07-01