I See a Dark Stranger

CinemaSerf (منتقد)

اگر خطاهای تاریخی نسبتاً آشکار را برای دو ساعت کنار بگذاریم، این اثر داستانی بسیار لذت‌بخش از «بریدی کوئیلتی» (با بازی دبورا کر) است؛ دختری که در ایرلند بزرگ شده و به اسطوره‌ها و افسانه‌های زیبا و آب‌وتاب‌داده‌شده درباره انقلاب علیه انگلیسی‌های ظالم گوش داده است. او در بیست‌ویکمین سالگرد تولدش تصمیم می‌گیرد سهم خود را برای تضمین آزادی ایرلند ادا کند و به همین منظور راهی دوبلین می‌شود تا به ارتش جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) بپیوندد. این اتفاق رخ نمی‌دهد، اما او توجه ریموند هانتلیِ مکار («میلر») را که در قطار ملاقات کرده بود جلب می‌کند و به سرعت درگیر توطئه‌ای برای فراری دادن یک نفر از زندان و ناخواسته کمک به نازی‌ها می‌شود. او همچنین هنگام کار در هتلی نزدیک زندانی که قرار است زندانی‌شان فرار کند، با افسر بریتانیایی «بینز» (با بازی تروور هاوارد) روبه‌رو می‌شود. خیلی زود، همه به همه شک می‌کنند و ما وارد ماجراجویی‌ای می‌شویم که رگه‌های کوچکی از رمانس نیز در خود دارد. این فیلم گواهی بر مهارت آقایان لاندِر و گیلیات است که توانسته‌اند سناریوهایی با چاشنی حقیقت -یا دست‌کم واقع‌گراییِ کافی- خلق کنند تا پیرنگ جذاب بماند؛ و کر نیز در نقش دختر ایده‌آلیستی که باید به سرعت واقعیت را از افسانه تشخیص دهد، عملکرد قابل‌قبولی دارد. کلیشه‌های فراوانی برای شوخی کردن وجود دارند (چون به نظرم بیشتر برای تزریق طنز گنجانده شده‌اند تا ارائه یک نقد عمیق سیاسی درباره ایرلند بی‌طرف یا بریتانیای استعمارگر) و پایان‌بندی فیلم احتمالاً کاملاً منصفانه و درست است!