Badman's Territory

John Chard (منتقد)

با جوهر چاپخانه نمی‌شه شهر کینتو رو پاکسازی کرد!

فیلم «قلمرو افراد شرور» (Badman's Territory) به کارگردانی تیم ویلان و نویسندگی جک نتفورد و لوسی وارد ساخته شده است. در این فیلم راندولف اسکات، جورج هیز، آن ریچاردز، ری کالینز، جیمز وارن، مورگان کانوی، ویرجینیا سیل و جان هالوران ایفای نقش می‌کنند. موسیقی فیلم اثری از روی وب و فیلمبرداری آن بر عهده رابرت دی گراس بوده است.

منطقه‌ای که با نام «قلمرو افراد شرور» شناخته می‌شود، در واقع نوعی سرزمین بی‌صاحب است که هنوز به عنوان یک ایالت به رسمیت شناخته نشده. هیچ قانونی در آنجا حاکم نیست و شهروندان خودشان منطقه را اداره می‌کنند؛ به همین خاطر تبدیل به پناهگاهی امن برای یاغیان و اراذل و اوباش غرب وحشی شده است. در این میان، مارک رولی (با بازی اسکات) که یک مامور قانون است، برای پیدا کردن رد پای برادر معاونش که زخمی شده، وارد شهر کینتو در این قلمرو می‌شود و شهری را می‌یابد که از دسیسه‌های سیاسی لبریز شده است.

این اثر یک وسترن پرجنب‌وجوش از استودیوی آر‌کی‌او است و تنها ایراد واقعی‌اش این است که لقمه‌ای بزرگ‌تر از دهانش برداشته و زیادی داستان را شلوغ کرده. شهر کینتو محل زندگی برخی از بدنام‌ترین خلافکاران غرب وحشی مانند باندهای جیمز و دالتون است؛ در عین حال پر از سیاستمداران دغل‌باز، سرخ‌پوستان (چون زمین متعلق به آنهاست)، تجار، یک بانوی خبرنگار پیشرو (ریچاردز) و البته راندولف اسکات و برادرش با بازی جیمز وارن است. نویسندگان سعی کرده‌اند این خرده‌پیرنگ‌ها را به هم ببافند تا کلیتی منسجم بسازند، اما در نتیجه، آن پس‌زمینه زندگی یاغی‌ها هرگز درست و حسابی جان نمی‌گیرد، تم قدرت رسانه ظاهراً نیازمند یک زاویه رمانتیک بوده تا جلو برود، و سایه الحاق قریب‌الوقوع منطقه به ایالات متحده هم گرچه قلب تپنده داستان است، اما از آنجایی که اتفاقات زیادی در جریان است، روایتی پیچیده و شلوغ به نظر می‌رسد.

از طرفی، ویلانِ کارگردان مجبور بوده مسابقه اسب‌سواری، رقص محلی و تیراندازی اجباری آخر فیلم را هم بگنجاند تا مخاطب از حرف‌های سیاسی مداوم خسته نشود. اسکات مثل همیشه در چنین فضایی عالی و مسلط ظاهر می‌شود، ریچاردز هم نقش اول زن قدرتمند و دلنشینی ارائه می‌دهد. «گَبی» هیز بار کمدی کار را به خوبی بر دوش می‌کشد و کانوی نیز در قالب ویلیام همپتون، مامور قانون فاسد، کاملاً نفرت‌انگیز و باورپذیر است. با این حال، باز هم به دلیل شلوغی بیش از حد، بازیگران فرعی مثل لارنس تیرنی و استیو برودی (به ترتیب در نقش‌های جسی جیمز و باب دالتون) اصلاً فرصتی برای درخشیدن و تاثیرگذاری پیدا نمی‌کنند؛ که برای فیلمی به نام «قلمرو افراد شرور» کمی ناامیدکننده است.

اما با وجود مشکل «آشپز که دوتا شد آش یا شور می‌شود یا بی‌نمک»، فیلم هنوز هم سرگرم‌کننده و دیدنی است و قطعاً ارزش تماشا برای طرفداران راندولف اسکات را دارد. ۶ از ۱۰.