Crack-Up
جورج استیل، سرپرست آثار هنری در یک موزه کوچک، یک شب دچار فروپاشی عصبی ظاهری میشود و متقاعد شده که در یک سانحه قطار حضور داشته... سوانحی که هرگز اتفاق نیفتاده است. در یک فلشبک، کمی پس از پیشنهاد پرتو ایکس روی چند نقاشی شاهکار قدیمی که موزه به صورت امانت در اختیار دارد، استیل فراخوانده میشود تا به طور برنامهریزینشدهای سفری شبانه با قطار داشته باشد. او ناگهان قطار دیگری را در جلو میبیند که با سرعت به سمت قطار او میآید... آیا جورج واقعاً دارد عقلش را از دست میدهد، یا توطئهای برای بیاعتبار کردن او در جریان است؟ راز داستان با تهدیدهای سایهوار تاریکتر و پیچیدهتر میشود...
سال انتشار: 1946 کارگردان: Irving Reis ژانر: Crime، Drama، Film-Noir نویسندگان: John Paxton، Ben Bengal، Ray Spencer امتیاز: 6.5نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
ای کاش ایروین ریس موقع انتخاب بازیگر نقش اولش کمی دایره انتخابش را گستردهتر کرده بود؛ آنوقت میتوانستیم یک درام جنایی باکیفیت و سطح بالا داشته باشیم. متأسفانه این کار را نکرد و درگیر بازی واقعاً کسلکنندهی پت اوبراین در نقش «جورج» شدیم؛ یک منتقد هنری که خودش را وسط یک تصادف قطار (یا شاید هم توهم!؟) و یک نقشهی کاملاً برنامهریزیشده و روانشناختی پیرامون کلاهبرداری هنری میبیند. ماجرا از آنجا شروع میشود که او پیشنهاد استفاده از تکنیکهای مدرن اشعه ایکس را برای تأیید اصالت نقاشیهای قدیمی امانتی به موزه میدهد؛ نقاشیهایی که شامل آثار گینزبورو و دورر هم میشود. خوشبختانه کلر ترور در نقش «تری» و هربرت مارشال در نقش «ترایبین» حضور دارند تا ته و توی ماجرا را درآورند. فیلم گاهی واقعاً جذاب میشود و پیچیدگیهای داستان و دستکاریهای روانی پشت آن هوشمندانه و کاملاً بدیع است، اما فیلم بیش از حد طولانی است و افت دور وسط داستان مثل یک ننو آویزان است! با این حال، استفاده از صدا تأثیرگذار است و فیلم قطعا ارزش این را دارد که با یک فنجان چای و کمی کیک هویج به تماشایش بنشینید.
2022-07-07