Ivy
در سال ۱۹۰۹، آیوی لکستون (Ivy Lexton)، زن زیبای بریتانیایی اما بی‌قید و بند، با مایلز راشورث (Miles Rushworth) مسن و ثروتمند آشنا می‌شود؛ او که با وجود ادعاهای قبلی همسرش جرویس (Jervis) و معشوقش راجر (Roger) متوقف نشده، به دنبال مایلز می‌رود و به راحتی او را مجذوب خود می‌کند، اما عجیب اینجاست که مایلز عذاب وجدان دارد که با همسران دیگر مردان رابطه برقرار کند. روش‌هایی که آیوی با اکراه برای حل مشکلِ داشتنِ مردان زیاد اتخاذ می‌کند، نوید فاجعه را برای همه افراد درگیر می‌دهد.
سال انتشار: 1947 کارگردان: Sam Wood ژانر: Crime، Drama، Thriller نویسندگان: Charles Bennett، Marie Belloc Lowndes امتیاز: 7.1نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
نفوذهای شیطانی در حال شکل‌گیری هستند. فیلم «آیوی» به کارگردانی سام وود (Sam Wood) و بر اساس فیلمنامه‌ای از چارلز بنفیت (Charles Bennett) و اقتباس از رمان «داستان آیوی» نوشته ماری بلوک لوندز (Marie Belloc Lowndes) ساخته شده است. جوآن فونتین (Joan Fontaine)، پاتریش نولز (Patric Knowles)، هربرت مارشال (Herbert Marshall)، ریچارد نی (Richard Ney)، سدریک هاردویک (Cedric Hardwicke) و لوسیل واتسون (Lucile Watson) در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. موسیقی اثر کارِ دانیل آمفیتئاتروف (Daniele Amfitheatrof) و فیلمبرداری بر عهده راسل متی (Russell Metty) است. آیوی لکستون (با بازی فونتین) ولع ثروتمند شدن دارد و با چشم دوختن به مایلز راشورثِ متمول (با بازی مارشال)، نقشه‌ای شیطانی می‌کشد که برای شوهرش جرویس (با بازی نی) و معشوقش راجر (با بازی نولز) دردسرساز می‌شود. فیلم «آیوی» که ارزش کشف کردن را دارد، جنبه تاریک مهارت‌های بازیگری فونتین را به نمایش می‌گذارد و سرگرمی فوق‌العاده‌ای ارائه می‌دهد. خودِ این بانوی زیبای یعنی فونتین، فیلم را طرد کرد؛ آن هم بعد از اینکه پس از انصراف خواهرش اولیویا دی هاویلند (Olivia de Havilland)، نقش آیوی لکستون را پذیرفت. عدم علاقه او به این فیلم تا حدی توضیح می‌دهد که چرا فیلم تا حد زیادی فراموش شده است؛ که مایه تأسف است چون این یک فیلم نوآرِ درجه‌یک در بستر گازلایت است که توسط یک زن اغواگر (فم فتال) با ابعاد قابل توجه به جلو رانده می‌شود. بودجه فیلم بالا بوده و این موضوع در فهرست بازیگران، طراحی لباس و طراحی صحنه خیره‌کننده اوایل قرن از ویلیام کامرون منزیس (William Cameron Menzies) مشکض است. فیلمبرداری کم‌نورِ متی، فضای دوران ادواردین را با حال و هوایی دنج می‌پوشاند، در حالی که آمفیتئاتروف درام را با موسیقی‌ای که به شکلی مناسب با حس ترس آمیخته شده، همراهی می‌کند. از نظر موضوعی، اثر بر روی وسواس‌ها تمرکز دارد؛ از طریق شهوت ناآگاهانه مرد و تعقیب ثروت توسط زن بالاتر از هر چیز دیگری. در اینجا شخصیت‌ها نه با سرنوشت، بلکه با اعمالشان تعریف می‌شوند و این امر لانه‌زنبوری از قتل و زنا را رقم می‌زند. سال ۱۹۴۷ سال درخشانی برای فیلم‌های نوآر بود؛ فیلم‌های بزرگ و تأثیرگذاری مانند «از گذشته‌ها» (Out of the Past)، «کوچه نایت‌میر» (Nightmare Alley)، «بوسه مرگ» (Kiss of Death)، «مرد خروجی» (Odd Man Out) و «برایایتون راک» (Brighton Rock) محبوبیت رو به رشد نوآر را به عنوان یک سبک فیلمسازی بیش از پیش تثبیت کردند. همان‌طور که اغلب در سال‌های بزرگ نوآر از چرخه کلاسیک اتفاق می‌افتد، هنوز جواهرات کوچکی پنهان مانده‌اند که منتظرند به روشنایی روز بیایند و «آیوی» یکی از همین فیلم‌هاست. فونتین و سبک بصری باشکوه نوآر تضمین می‌کنند که این اثر چنین جایگاهی داشته باشد. 8/10
2013-12-19